#سایه_پارت_578
-سایه چیزی شده ؟چرا داری گریه می کنی ؟،اگر جایی از بدنت درد می کنه دکترو خبر کنم
خشمگین داد زد :
-من هیچیم نیست ،فقط توراحتم بذار و از اینجا برو بیرون
هراسان به رویش خم شد ودر حالی که سعی می کرد دستش را بگیرد مهربان گفت :
-خواهش می کنم بهم بگو چی تو رو اینهمه ناراحت وعصبی کرده ؟
دستش را از میان دستش بیرون کشید وفریاد زد :
-وجود تو ناراحتم میکنه ، دیگه نمی خوام بیشتر از این تحملت کنم از اینجا برو بیرون
آرمین شوک زده به او می نگریست پس از لحظه ای آرام ومحزون پرسید :
-سایه!چرا؟.......... دلیل اینهمه تنفر چیه ؟
دهان باز کرد چیزی بگوید که با تقه ای که به در خورد پشیمان شد و نگاهش را با بی تفاوتی ساختگی به پنجره کنار تختش دوخت .نازنین به طرف در برگشت با صدای نسبتا" بلندی گفت :
-بفرمایید
در روی پاشنه چرخید و دختری زیبا ، در حالی که دسته گلی به طراوت وزیبایی خودش در دستش بود با گامهایی محکم و استوار وارد شد نگاه درمانده آرمین هنوز روی چهره رنگ پریده سایه بود که با دلخوری به بیرون می نگریست دختر نگاهی به آرمین انداخت و با لحنی دوستانه گفت :
-معذرت می خوام، مزاحم که نیستم
آرمین با شنیدن تن صدایش به طرفش برگشت وصمیمانه گفت :
-بهار تویی !مزاحم چیه بیا تو
لحن دوستانه وصمیمی آرمین به ماننده دشنه ای تیز در قلبش فرو رفت . صریح وهیجان زده به سمت بهار چرخید حس میکرد این نام را قبلا جایی شنیده اما در این موقعیت ذهنش اصلا یارای کمک به او نبود .تنها با یک نگاه گذرا او را شناخت وبا دیدن لبخند زیبایش بازهم احساس ضعف وسر گیجه به وجودش چنگ انداخت
بهار همان دختری بود که صبح به همراه آرمین زندگی شیرینش را به کاب*و*سی از درد بدل کرده بود ،دختری با قد بلند وکشید که با آن کفشهای پاشنه داری که پوشیده بود درست همقد آرمین بود .چقدر لوند وطناز قدم برمی داشت درست مثل یک مدلینگ وشایدم یک هنرپیشه هالیود بر روی فرش قرمز
با لبخند ملیحی که یک ردیف دندان منظم و سفیدش را به نمایش می گذاشت به روی سایه خم شد و ب*و*سه ای دوستانه بر روی گونه پر حرارتش زد و گفت :
-سلام سایه !از آشنایی با تو خوشوقتم
اسمش را میدانست و او را تو خطاب میکرد این عبارت تنها یک معنی داشت که حتی تو ارزش رقابت را هم نداری
با نگاهی مسخ شده به او نگریست ،حس کرد برسرزبانش قلفی ده کیلویی بسته اند و قادر به سخن گفتن نیست
romangram.com | @romangram_com