#او_مرا_کشت_پارت_260
به خیابون نگاه کردم.
در با صدای بدی باز شد.
به طرف در برگشتم، امیر با قیافه‌ای عصبانی تو چارچوب در بود و منشی هم پشتش بود.
- خانم بهشون گفتم شما کار دارید!
- اشکال نداره، تو می‌تونی بری.
منشی رفت بیرون.
دوباره به سمت پنجره برگشتم.
- مگه چند بار پیغام نفرستادم که کارت دارم؟
- من هم گفتم که نمی‌تونم بیام و کار دارم.
- دارم می‌بینم کارت رو!
به سمتش برگشتم و سیگار رو توی جا سیگاری خاموش کردم.
- ببخشید من باید برای کارهام به شما توضیح بدم؟
- من کاری به شما ندارم؛ ولی باید درباره‌ی مسائل شرکت جوابگو باشید!
- خوب بگید چه چیز مبهمی هست که شما تمام مدارک شرکت رو جارو کردید؟
- خبرها زود می‌رسه!
- انتظار ندارید که ندونم چه اتفاقی قراره تو شرکتمون بیفته، اونم وقتی که یه غریبه اومده تو شرکت!
با پوزخند نگام کرد.
- غریبه!
- مگه غیر از اینه؟
- راست می‌گی من غریبه‌ام، البته خوشحالم که باهات هیچ نسبتی ندارم. اگه اون زمان مثل الان می‌دونستم که چجور آدمی هستی و هر دقیقه با یکی هستی همون یه ذره ناراحتیی که داشتم از این که اون کار رو باهات کردم رو الان نداشتم، چون درسته که دختر حریرچی نیستی؛ ولی معلومه خوب آموزشت داده. مثل خودشی، اون موقع هم آب نمی‌دیدی وگرنه شناگر ماهری بودی.
داد زدم.
- برو بیرون عوضی لعنتی!
- چیه؟ حقیقت تلخه نه؟
رفتم به طرفش و دستم رو بلند کردم که بزنم تو صورتش، مچ دستم رو گرفت.
romangram.com | @romangram_com