#او_مرا_کشت_پارت_235
- من اون موقع فکرم درست کار نمی‌کرد، فقط به انتقام فکر می‌کردم. از دست دادن نگین شوک بزرگی بود و تمام سال‌ها با این فکر بزرگ شدم.
- شاید من هم جات بودم همین کار رو می‌کردم؛ ولی نامردی کردن در حق کسی که نقشی تو هیچی نداشته فرق می‌کنه، من جایی تو انتقام تو نداشتم.
- من واقعا متاسفم.
- تأسف، چه کلمه‌ی خوبیه نه؟ من هم برای خودم متاسفم، خیلی. حتی بیشتر از تو، چون هنوز هم ضعیفم، چون به خودم هم رحم نمی‌کنم. تمام اون سال‌ها باخودم می‌گفتم که وقتی دیدمت من هم ازت انتقام می‌گیرم؛ ولی کسی که انتقام می‌گیره باید همیشه دو تا قبر بکنه، یکی برای اون طرف و یکی هم برای خودش؛ ولی من وقتی به خودم نگاه کردم دیدم من اصلا زنده نیستم که بخوام انتقام بگیرم. من حتی عرضه ندارم بلاهایی که اون خانواده سرم آورده بودن رو سرشون در بیارم، کلی که زور زدم چند تا عکس در خونه‌شون فرستادم. تازه اون‌ها هم دروغ نبود، واقعیت بود. من برای انتقام گرفتن ساخته نشدم. از این به بعد هم بهت کاری ندارم، یعنی توانش رو ندارم. ازت می‌گذرم چون خیلی خسته‌م، خیلی. امیدوارم تو هم یه روزی بفهمی که انتقام گرفتن به هر دو طرف ضربه می‌زنه.
ازجام بلند شدم و به طرف قسمتی که بقیه بودن رفتم.
- سامره.
چشمم رو بستم. هنوز پشتم بهش بود.
- دیگه با این اسم صدام نکن، فکر کن کسی هیچ وقت به این اسم وجود نداشته. امشب بر می‌گردم تهران. از فردا تو همون مهندس امیر کیانی، من هم شراره راد. فکر کن هیچ وقت من رو ندیدی، چون من هم می‌خوام همین کار رو بکنم.
با سرعت از اون‌جا دور شدم.
تا شب که برگشتیم نگاهش رو روم حس می‌کردم؛ ولی نگاهش نمی‌کردم.
رایان همه‌ش اصرار می‌کرد که نرم؛ ولی من قبول نکردم.
شب دم ویلا پیاده‌م کرد.
- همین امشب می‌ری؟
- نه صبح زود می‌رم، باید برم وسایلام رو جمع کنم.
اومد نزدیکم و صورتم رو با دست‌هاش گرفت.
- دلم نمی‌خواد بری.
- مجبورم، باید برم فردا کلی کار دارم.
- می‌شه ببوسمت؟
- رایان!
- جون رایان شوخی کردم. وقتی عصبانی می‌شی جذاب‌تری.
- میخوای همیشه عصبانی بشم؟
- نه بابا شوخی کردم، جذابیت زیاد دردسر داره.
خندیدم، محکم بغلم کرد. از پشت درخت‌ها یه سایه دیدم.
- نمی‌دونی تو این زمان کم چقدر بهت علاقه پیدا کردم. الان که میخوای بری حالم خیلی خرابه.
romangram.com | @romangram_com