#او_مرا_کشت_پارت_225
خنده‌ی زورکی‌ای کردم، حیف که باید به این بازی ادامه می‌دادم.
- حالا شد. قربون اون چال‌های لپت برم. تو مهمون منی، کسی حق نداره بهت نگاه چپ بکنه. فقط من امشب یه جلسه دارم، ممکنه چند ساعت تنها باشی.
- می‌خوای بری بیرون؟
- نه عزیزم. قراره یکی از دوست‌های بابا بیاد این‌جا. جلسه تو خونه‌ست.
- اشکال نداره. فقط مطمئنی که بابات ناراحت نمی‌شه؟
- به بابام چه ربطی داره ؟ گفتم که تو مهمون مخصوص منی. بیا بریم تو.
با هم وارد ویلا شدیم. شیرین از دیدنم ناراحت شد و نازی هم خوشحال به نظر نمی‌رسید، عمه خانوم هم چپ چپ نگاهم می‌کرد.
راحیل تو اتاقش بود و استراحت می‌کرد.
آریا هم رفته بود دنبال جمالی؛ نمی‌دونستم که امیر کجا بود.
کنار رایان نشسته بودم.
اون هم مثل کنه بهم چسبیده بود، دلم می‌خواست لهش کنم؛ ولی مجبور بودم که تحملش کنم.
تحمل این موقعیت افتضاح بود، کاش یکم دیرتر می‌اومدم.
زنگ رو زدن و مریم خانم در رو باز کرد.
امیر بود، وارد شد و نگاهی بهم کرد. با او وضعیت که رایان انقدر بهم نزدیک بود حس بدی داشتم.
نگاهش روی ما خشک شده بود. یکم از رایان فاصله گرفتم.
راحیل از پله‌ها اومد پایین.
راحیل: سلام چطوری عزیزم؟ شیشه‌ی ماشینت رو درست کردی؟
- آره.
- بیا بریم بالا استراحت کن، خیلی خسته شدی.
- نه خوبم. همین‌جا می‌شینم.
اومد و روبه‌روی من نشست.
راحیل: مریم خانم برای امیر آقا چایی بیار.
رایان: عزیزم تو چایی نمی‌خوری؟
- اگه هست چرا که نه.
romangram.com | @romangram_com