#او_مرا_کشت_پارت_214
هنوز از کارش عصبی بودم.
- این‌جام.
- بیا بریم سوار ماشین شو، اون‌ها هم با ماشین امیر میان.
سوار ماشین رایان شدم، چشمم به ماشین امیر افتاد.
همون ماشین مشکی لعنتیش بود، اصلا فرق نکرده بود فقط جای من قرار بود راحیل بشینه.
«به جهنم اون آدم حسابت نمی‌کنه، تو چرا ناراحتی بدبخت؟»
نباید خودم رو ناراحت نشون می‌دادم که اون بفهمه. به خاطر همین لبخند زورکی رو لبم بود.
رایان حرکت کرد.
- ما بریم تا سر خیابون اون‌ها هم میان.
- باشه.
به طرف بازار رفتیم، راحیل می‌خواست خرید کنه. چند تا فروشگاه رفتیم. امیر دستش رو بسته بود و تمام راه ساکت بود.
حتی نگاهم هم نمی‌کرد، فکر کنم حرف‌های سرگرد روش خیلی تاثیر گذاشته بود.
موقع نهار شده بود، با هم رفتیم یه رستوران شیک، همون موقع موبایل رایان زنگ خورد و وقتی بهش نگاه کرد قیافه‌ش یه جوری شد. بهمون گفت الان بر می‌گرده و بلند شد و رفت.
مشکوک به نظر می‌رسید، باید می‌فهمیدم که چی شده.
- ببخشید من الان برمی‌گردم.
راحیل: چیزی می‌خوایی شراره جون؟
- می‌رم دست‌هام رو بشورم.
امیر با عصبانیت نگاهم کرد، بهش اهمیت ندادم.
راهی که رایان رفته بود رو رفتم، دنبالش گشتم از رستوران بیرون رفته بود. از دور دیدمش که از رستوران یکم فاصله گرفته بود.
آروم بهش نزدیک شدم و پشت ماشین‌ها قایم شدم.
رایان: بهتون گفتم که حواستون جمع باشه.
- یه مشت بی عرضه دورم رو گرفتن.
-...
- باید تا آخر ماه کار تموم بشه فهمیدین؟
romangram.com | @romangram_com