#او_مرا_کشت_پارت_210
امیر هنوز مات و مبهوت بود.
آریا: تو بگو چی شده رایان.
- ببین بابا هر وقت که حرفی شد، من گفتم که علاقه‌ای به شیرین ندارم. من نمی‌دونم، خودش برای خودش رویا بافی کرده. حالا که من و شراره رو با هم دیده سر و صدا می‌کنه.
- تو و شراره؟
همه چشم‌هاشون از تعجب درشت شده بود.
- منظورت چیه؟
- من فقط می‌خوام با شراره بیشتر آشنا بشم، قصدم جدیه.
همه گفتن:
- چی؟
امیر میله‌ی پله‌ها رو گرفته بود. حس می‌کردم جای میله‌ای رو که داشت فشارش می‌داد، دوست داشت گردن من باشه.
- شما مشکلی با این موضوع دارید.
آریا: نه چه مشکلی؟
عمه: داداش چی می‌گید؟
- رایان که بچه نیست، زندگی خودشه. شیرین هم دو روز دیگه براش طبیعی می‌شه. بعد هم اینا تازه می‌خوان با هم آشنا بشن، این چیزا الان تو جوون‌ها مد شده. تنوع رو دوست دارن، جوونن دیگه. حالا بهتره همه بریم صبحانه بخوریم که من خیلی گشنمه.
هرکدوم به یه طرف رفتن، رایان هم رفت که لباس بپوشه بریم بیرون.
امیر هنوز رو پله‌ها وایساده بود.
راحیل: عزیزم بیا بریم دیگه، من گشنمه.
- تو برو من الان میام.
راحیل رفت.
امیر با سرعت از پله‌ها پایین اومد. بهش اهمیت ندادم و سرجام وایستادم.
نزدیکم شد و به اطراف نگاهی کرد که یه وقت کسی نباشه.
- این مسخره بازی‌ها چیه؟
- مگه نگفتی گذشته رو فراموش کنم و زندگی کنم. من هم دارم همین کار رو می‌کنم!
- دیوونه شدی؟ این‌جوری؟
romangram.com | @romangram_com