#او_مرا_کشت_پارت_205
- دیشب یه دفعه کجا رفتید؟
- حالم خوب نبود برگشتم.
- با رایان خیلی صمیمی هستید؟
نگاهش کردم.
- چطور؟
- من نمی.دونم چقدر میشناسیدش؛ ولی رایان اون کسی که شما فکر میکنید نیست!
- منظورتون چیه؟
- هیچی.
- رایان مگه پسر داییتون نیست؟
- چرا ولی من با خانوادهی داییم زیاد رفت و آمد ندارم. وقتی کوچیک بودم پدر و مادرم از هم جدا شدن، من با پدرم زندگی میکنم. پدرم یه معلم بازنشستهست. مامانم هم بعد جدایی رفت آمریکا و اونجا ازدواج کرد. شیرین هم از ازدواج دوم مادرمه. الان هم چند سالیه برگشتن. مامان خیلی دوست داره من پیشش باشم؛ ولی راستش من از این خانواده خوشم نمیاد. راستش خانوادهی پدر من خیلی معمولی هستن، من به زندگی معمولی و ساده عادت کردم.
- چرا میگید که رایان اون چیزی نیست که من فکر میکنم؟
- نمیدونم چرا اینا رو بهتون میگم، من دخترهای زیادی رو اطراف رایان دیدم. برام هم مهم نبود که چه اتفاقی براشون میفته؛ ولی شما از همون شب که اونجوری مست تو ماشین دیدمتون که میخواستید که از دست اون پسره خلاص بشید فهمیدم که با بقیه فرق دارید. تو نگاهتون یه چیزی هست که مثل بقیهی دوست دخترای رایان نیست. من رو یاد نامزدم میندازید، همون نگاه ساده!
- شما نامزد دارید؟
- آره اسمش یلداست. دختر عمومه، تبریز زندگی میکنه.
- شما چرا نرفتید پیشش؟
- آخه مادرم اصرار داشت بیام شمال، من هم تصمیم گرفتم هفتهی اول بیام اینجا و بعدش برم تبریز. واسه فردا بلیط گرفتم.
- چرا با خودتون نیاوردینش؟
- گفتم که نمیخوام یلدا زیاد با خانوادهی مادرم باشه.
- آهان. به هر حال از این که بهم این چیزها رو گفتید ممنونم. به نامزدتون هم سلام برسونید.
- باشه، موفق باشید.
- چی میگید یه ساعته دارید حرف میزنید!
هر دو برگشتیم و پشت سرمون رو نگاه کردیم.
- رایان تو کی اومدی؟
- الان. از دور دیدمتون، یه ساعته دارید حرف میزنید. خوب باهم صمیمی شدین، نامزدت یه وقت ناراحت نشه شروین خان!
romangram.com | @romangram_com