#او_مرا_کشت_پارت_197
- خوب آشنا می‌شی.
به فکر فرو رفتم، این موقعیت خوبی بود.
- باید فکر کنم.
- مگه می‌خوای امتحان بدی؟
چشم‌هام رو درشت کردم.
- گفته بودم که چشم‌هات آدم رو جذب می‌کنه!
لبخندی زدم.
سرش رو آورد نزدیکم، فاصله‌مون خیلی کم بود، نفسش تو صورتم می‌خورد.
فهمیدم که می‌خواد چیکار کنه، هولش دادم عقب و از جام بلند شدم.
این آدم عوضی‌تر از اونی بود که ظاهرش نشون می‌داد.
به سمت جایی که وسایلم گذاشته بودم رفتم.
دنبالم اومد.
- ببخشید، نمی‌دونستم ناراحت می‌شی! باور کن اشتباه کردم.
جوابش رو ندادم. مانتوم رو پوشیدم و به سمت در خروجی رفتم.
- صبر کن شراره من که معذرت خواستم.
عصبی شده بودم، دستم رو گرفت؛ ولی دستم رو از دستش بیرون کشیدم.
- راحتم بذار، این دفعه‌ی دوم بود. دفعه اول چیزی نگفتم، فکر کردی که من مثل اون دخترای دور و برتم که هر کاری بخوایی باهاشون می‌کنی و چیزی بهت نمی‌گن.
- من واقعا معذرت می‌خوام. می‌دونم تو فرق داری، به خاطر همین می‌خوامت.
پوزخندی زدم.
- حالا فهمیدی چرا تنهام؟ چون جنس امثال شما رو می‌شناسم. همه‌تون مثل همید.
- اشتباه می‌کنی، من اون‌جوری نیستم.
«آره جون خودت»
- من باید برم.
به سمت ویلای خودم رفتم، وارد ویلا شدم و در رو بستم.
romangram.com | @romangram_com