#او_مرا_کشت_پارت_194
- رایان لوس نشو، شراره خانم می‌تونه منتظر بمونه.
- اشکالی نداره آقا رایان، من راحتم شما برید.
همون موقع رایان دستم رو گرفت و من رو به وسط سالن برد.
- چیکار می‌کنید؟
- می‌خوام برقصم.
- این کارها چیه؟ زشته دارن نگاهمون می‌کنن.
- برام مهم نیست،فقط شما مهمید. مگه این که نخوایین باهام برقصید.
«نباید این فرصت رو از دست می‌دادم، بهترین زمان برای نزدیک شدن به رایان بود. سرگرد گفت اون بعد از آریا بیشترین اطلاعات رو می‌تونه بهم بده. مسلما دلم نمی‌خواست به آریا نزدیک بشم، پس رایان گزینه‌ی بهتری بود»
- چی شد نمی‌خوایید جواب رو بدید؟
- ولی دختر عمه‌تون!
- اون مهم نیست.
- ولی...
انگشتش رو روی لبش گذاشت، به علامت ساکت شدن.
- گفتم که کسی برام مهم نیست.
- باشه.
لبخندی زد و شروع به رقصیدن کردیم.
حواسم به اون بود.
- به هیچی و هیچ کس فکر نکن. بذار از رقـــص لذت ببریم.
بهش نگاه کردم و لبخندی زدم.
آروم می‌رقصیدیم.
نگاهم به امیر افتاد که نزدیک ما بود، همون موقع رایان سرش رو نزدیک گوشم آورد و گفت:
- می‌شه انقدر ازم فاصله نگیرید؟ حس می‌کنم که یه اتوبوس می‌تونه از وسطمون رد بشه.
خندیدم، یه دفعه صورتم رو بوسید.
چشم‌هام درشت شد، نگاهش کردم. نمی‌دونستم چه عکس‌العملی نشون بدم، کاملا غافلگیر شده بودم.
romangram.com | @romangram_com