#او_مرا_کشت_پارت_180
- با منید؟
- من رو نشناختید؟
شناخته بودمش؛ ولی به روی خودم نیاوردم. همون پسری بود که تو ویلای آریا ماشینم رو درست کرد.
- باید بشناسم؟
- یادتون نمیاد؟
نگاهش کردم.
- ببخشید به جا نمیارم، البته قیافه‌تون برام آشناست.
- من شروین مرادی هستم. اون شب تو ویلای آریا که ماشینتون خراب شده بود.
- بله، آخ ببخشید که نشناختمتون.
- خواهش می‌کنم، البته اون شب با اون حالی که داشتید حق دارید که من رو به خاطر نیارید.
- به هر حال از آشناییتون خوشبختم.
دستش رو به سمتم دراز کرد.
- من هم همین طور.
باهاش دست دادم.
- با اجازه من میرم.
- ویلاتون این‌جاست؟
به ویلا اشاره کردم.
- چه جالب، ویلای داییم هم این‌جاست. ما با داییم اینا اومدیم.
- داییتون؟
- بله دایی خسرو، خسرو آریا. من پسر خواهرشون هستم.
- اِ چه جالب، بهشون سلام برسونید.
- باشه شما هم به خانواده سلام برسونید.
ازش خداحافظی کردم و به سمت ویلا رفتم. این اولین قدم بود. مطمئن بودم که پسره زود می‌ره به بقیه خبر می‌ده.
دلم می‌خواست صورت اون رو وقتی که بفهمه من این‌جام ببینم. حتما دود از کله‌اش بلند می‌شه.
romangram.com | @romangram_com