#او_مرا_کشت_پارت_178
سرم رو بلند کردم و نگاهش کردم.
- وایی چه چشم‌هایی هم داره!
حواس محمدی و بقیه پیش من بود.
- برو پی کارت عوضی.
یاسر داشت از جاش بلند می‌شد، بهش اشاره کردم که مشکلی نیست. دوباره سرجاش نشست.
- چقدر بد اخلاق. بیا پیش ما یکم اخلاق یادت بدیم خوشگله.
- تو اول یاد بگیر شلوارت رو بکشی بالا بعد به من اخلاق یاد بده.
دوست‌هاش زدن زیر خنده.
یاسر و رضا هم داشتن زیر زیرکی می‌خندیدن.
می‌خواست دستم رو بگیره که خودم رو کشیدم کنار.
- هی یارو فکرش رو هم نکن.
با تعجب نگام کرد.
چاقویی که همیشه تو کیفم داشتم رو کنار پهلوش نگه داشته بودم. با چشم‌هام به پهلوش اشاره کردم.
تا چاقو رو دید، رنگش پرید.
قیافه‌ی آدم‌های خلاف رو به خودم گرفتم.
- ببین من می‌تونم تو چند ثانیه این رو تو کلیه‌ات فرو کنم. می‌دونی که با یه کلیه زندگی کردن خیلی سخته. بعدش هم می‌گم می‌خواستی مزاحمم بشی و من هم از خودم دفاع کردم. حالا هم برو مثل بچه خوب سر جات بشین، نمی‌تونی تصور کنی چه کارهایی ازم ساخته‌ست!
پسره ترسیده بود.
ازم فاصله گرفت و به سمت دوست‌هاش رفت.
چند دقیقه بعد هر سه تاشون از اون‌جا رفتن.
من هم مشغول خوردن شدم.
اون سه تا با تعجب نگاهم می‌کردن.
غذام تموم شد، از جام بلند شدم و سمت ماشین رفتم.
یاسر اومد سمتم، به اطراف نگاه کرد که کسی مثلا ما رو باهم نبینه.
- خوبید خانم راد؟
romangram.com | @romangram_com