#او_مرا_کشت_پارت_173
بهرام پور(یاسر): بله قربان.
یاسر به طرف در رفت.
از همه خداحافظی کردم. اون هنوز نیومده بود.
از خونه بیرون رفتیم و سوار ماشین شدیم. سرم رو به شیشه تکیه دادم و چشم‌هام رو بستم.
- خانم رسیدیم.
چشم‌هام رو باز کردم، دم آپارتمان بودیم.
- ممنون.
- ما هم ممنونیم.
لبخندی زدم و پیاده شدم. به طرف آپارتمان رفتم.
خونه خیلی ساکت بود، نبودن زهرا یه جوری بود؛ ولی باید عادت می‌کردم.
به طرف اتاق رفتم، همون جوری خودم رو تخت پرت کردم. انقدر خسته بودم که نفهمیدم کی خوابم برد.
***
دو روز از اون شب می‌گذره، تمام مدت تو خونه بودم. حوصله‌ی چیزی رو نداشتم.
امسال بعد از ۶ سال داشتم گندترین عیدم رو می‌گذروندم.
زهرا از بس بهم زنگ زده بود که دفعه آخر دعواش کردم و گفتم که دیگه تلفن‌هاش رو جواب نمی‌دم.
علی هم می‌خواست بیاد دنبالم که من رو ببره شیراز، که گفتم دارم می‌رم شمال.
امروز تصمیم گرفتم که واقعا برم شمال.
لباس‌هام رو تو ساک گذاشتم، نمی‌دونستم که کجا می‌خوام برم، فقط تصمیم گرفتم که برم.
از اون شب سرگرد هم تماسی نگرفته بود، حتما بهم احتیاجی پیدا نکرده.
نمی‌دونم از اون شب چه اتفاقی برای اون افتاده، اصلا به درک به من چه چیکار می‌کنه.
ساکم رو برداشتم و به سمت در رفتم، هموپ موقع موبایلم زنگ خورد. نگاهش کردم، سرگرد بود. جواب دادم:
- سلام سرگرد حال شما؟ سال نوتون مبارک.
- سلام خانم راد، می‌شه بیایین این‌جا؟
- چیزی شده؟
romangram.com | @romangram_com