#ضربه_نهایی_پارت_857

کمی که گذشت خواب به چشمانش دوید . کش قوسی به بدن خود داد
خمیازه ش را که مهار کرد
ناخواسته یاد شبی افتاد که کنار پنجره ی چوبی کلبه ، در انتظار سراج خوابش برده بود .
با یاد آوری ان شب پرماجرا ، لبخندی گوشه ی لبانش را زینت داد ودستانش ناخواسته روی شکمش جمع شد .
مرور خاطرات آن شب تکرار نشدنی در زندگی ش پس از یکسال هنوز هم برایش سکر آور ولذت بخش بود .
هجوم خون وحرارت را که زیر پوست گونه هایش احساس کرد از شدت شرم لب زیر دندان کشید .
حس خوشایندی که با یاد اوری ثانیه به ثانیه آن شب وجودش را در برگرفته بود باعث شد چشم ببندد وتکیه ش را به صندلی راک
بدهد و پرنده ی خیالش را به یکسال قبل وبه همان شب پرماجرا پرواز دهد .
پرنده ی ذهنش به پرواز درامد وتمام خاطرات خوب و بد ان یکسال را پس وپیش کرد ودرست از همان پنجره ی چوبی وارد کلبه شد
.
سراج نگران روی سرمه خم شده بود و در حین نوازشش شکمش می پرسید
_سرمه ، حالت خیلی بده
لعنت به من ، نباید بدون امادگی قبلی این کار رو باهات می کردم
خیلی درد داری
ابروهای گره خورده ونگاه نگرانش باعث شد لبخند کمرنگی روی لب سرمه بنشیند .
ضعف ولرزی که در کل بدنش پیچیده بود حالش را بدتر نشان می داد
دست سراج را از زیر پتو از روی شکم برهنه ش گرفت . سفت فشرد و با شرم امیخته به کنجکاوی پرسید
_مگه امادگی خاصی لازم داشت ؟!
سراج سردرگرم سری تکان داد .
او بازن های بسیاری رابطه برقرار کرده بود اما بادختر هرگز وخودش هم دقیقا نمی دانست دلیل این لرزش نامحسوس لب های سرمه

romangram.com | @romangram_com