#ضربه_نهایی_پارت_743

باربد را تنها و با یک زیر پوش دید که از وسط کلبه از پا وبه صورت واروونه آویزان شده و مانند پاندول ساعت آرام و به طرفین تکان
می خورد .
نگاه هردو باهم تلاقی کرد .
ترس و وحشت از مرگ وشکنجه ای که قرار بود متحمل شود در نی نی چشمانش فریاد می کشید !!
باربد از شدت خشم و نفرت تفی روی زمین انداخت .
_حرومزاده !
اگر مردی دستم رو باز کن تا مردونه باهم بجنگیم
سراج پوزخندی زد .
با طمانینه آستین های لباسش را بالازد . باتمسخر سرتاپای اورا از نظر گذراند و گفت .
_ جلوم مردی نمی بینم که مردونه باهاش مبارزه کنم !!!
باربد ناامیدانه تکان دیگری به خود داد . سپس نگاهش خیره به قدم های محکم وشمرده ی سراجماند که به سمت او جلو میامد .
بوی مرگ را از نزدیک استشمام می کرد وبرای اولین بار به شدت ترسیده بود .
می دانست این بار سراج کوچکترین رحمی به او نخواهد کرد .

عفریته ی سیاه مرگ در نگاه سراج بال می زد .
یک چیز را خوب می دانست وان
این بود که این مرد هیچ رحمی به اونخواهد کرد .
پس عجز ولابه هیچ فایده ای نداشت .
علی رقم ترس فراوانی که داشت . لبخندی گشاد روی لب نشاند وگفت
_خیلی کنجکاوم بدونم

romangram.com | @romangram_com