#ضربه_نهایی_پارت_688

از شرآن پیراهن پولکی که زیرش به تن داشت راحت شد . تیشرت مشکی را تن زد وپشت پنجره قرار گرفت . پرده را کنار زد و بیرون
راتماشا کرد . کمی که گذشت از پنجره فاصله گرفت . خبری از سراج نبود واودلش به شدت شور می زد .
چشمانش از شدت بی خوابی می سوخت واز طرفی نمی توانست خود را به دنیای بی خبری خواب بسپرد .
نفسش را کلافه بیرون فرستاد .
لبه ی پنجره نشست .سرش را به شیشه ی آن تکیه داد ونگاهش را به بیرون دوخت .
فکر های مختلف وگوناگونی به سرش شبیخون زد
اما او در ان لحظه توان ان را نداشت که به ان ها بیاندیشد .
نگاه اخر هاتف وجسم غرق در خونش یک لحظه هم او را رها نمی کرد .
بالاخره مردی که کودکی وبخشی از نوجوانی ش را تبدیل به کابوس کرده بود به بدترین شکل ممکن تاوان پس داده بود .
هرچند که ان مرد، پدر محبوبش بود واو امروز شکستن بی صدای عشقش را دیده بود .
نفسش را آه مانند بیرون فرستاد ونفهمید چه مدت زمانی سپری شد وچشمانش گرم خواب شده وپلک هایش روی هم افتاد .
هوا رو به تاریکی می رفت که سراج وارد کلبه شد .
کلبه تاریک وغرق در سکوت بود .
کلید چراغ را زد و چون تخت خالی را دید
نگاه خسته ش را در اطراف چرخاند ونگاهش قفل سرمه ماند که لبه ی پنجره خوابش برده بود . به سمت اوقدم برداشت ولحظاتی
نگاهش محو قیافه ی معصوم او در خواب شد .
بی شک هاتف بزرگترین لطمه را ابتدا به این دختر سپس به خاتون زده بود .
ارواره های فکش مجدادا قفل شد .
خم شد ودستش را از زیر زانو وکمر سرمه عبورداد و او را در آغوش کشید ومسیر تخت را درپیش گرفت .
سرمه را روی تخت گذاشت وروی او را کشید .

romangram.com | @romangram_com