#ضربه_نهایی_پارت_622
هاتف در انباری عمارت محبوس بود وتنها لطف یاشار به اصرار وخواهش یسنا ، فرستادن دکتر بربالین او بود .
سراج پشت در ایستاد .
نگاه خسته ش را به فرامرز دوخت
و گفت می تواند برود .
فرامرز سری به احترام تکان داد و انجا را ترک کرد .
سراج در انباری را گشود و وارد انباری شد .
هوام دم وسنگین انباری جایگزین هوای تازه ی بیرون شد .
با ابرویی گره خورده نگاهی به صورت ترکیده ی پدرش انداخت .
هیچ نقطه ی سالمی درصورت هاتف پیدا نمی شد !!
با قدم هایی سنگین بدون حرفی به سمت پنجره رفت وآن را گشود !
به لبه ی پنجره تکیه داد .
نگاهش را به آسمان صاف و پر ستاره دوخت و
سیگاری دیگر روشن کرد.
پس از چند ثانیه ، صدای گرفته ومحزون هاتف سکوت انباری را شکاند.
_فکر نمی کردم حاضرشی من رو ببینی !!
سراج نگاه از آسمان نگرفت .
پک عمیقی به سیگاری که در دست داشت زد و به سردی گفت
_خواستم برای اخرین بار ، من رو ببینی
چند ثانیه طول کشید تا هاتف متوجه ی جمله ی اوشود .
romangram.com | @romangram_com