#خورشـیـد_نیمــه_شب_پارت_284
ﺑِﻦْ ﮐﻪ روي ﺻﻨﺪﻟﯿﺶ ﺻﺎف ﻣﯽ ﺷﺪ ، ﻓﮑﺮ ﮐﺮد : ﻧﻪ ﺗﻮ ﻫﻤﭽﯿﻦ ﮐﺎري ﻧﻤﯽ ﮐﻨﯽ . ﺣﺎﻻ ﮐﻪ ﭼﯽ ، ﮐﻪ اون اﯾﻨﻘﺪر ﻗﺪش از ﻣﻦ ﺑﻠﻨﺪﺗﺮه ؟ اﮔﻪ اون اﻫﻤﯿﺖ ﻧﻤﯽ ده ، ﺑﺮاي ﻣﻨﻢ ﻣﻬﻢ ﻧﯿﺴﺖ
. اون ﻣﻬﺮﺑﻮن ﺗﺮﯾﻦ ، ﺑﺎﻫﻮش ﺗﺮﯾﻦ و ﺧﻮﺷﮕﻞ ﺗﺮﯾﻦ دﺧﺘﺮ اﯾﻦ ﻣﺪرﺳﻪ اس... و ﻣﻨﻮ ﻣﯽ ﺧﻮاد .
از اﯾﻦ ﺑِﻦْ ﺧﻮﺷﻢ ﻣﯽ آﻣﺪ . ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﺗﯿﺰﻫﻮش و ﺧﻮش ﻧﯿﺖ ﻣﯽ آﻣﺪ . ﺷﺎﯾﺪ ﺣﺘﯽ ﻟﯿﺎﻗﺖ دﺧﺘﺮي ﻣﺜﻞ آﻧﺠﻼ را ﻫﻢ داﺷﺖ. زﻣﺎﻧﯽ ﮐﻪ ﺧﺎﻧﻢ ﮔﻮف اﯾﺴﺘﺎد و ﺑﻪ داﻧﺶ آﻣﻮزان ﺳﻼم ﮐﺮد ، در
زﯾﺮ ﺑﺮاي اﻣﺖ اﻧﮕﺸﺘﻢ را ﺑﻪ ﻧﺸﺎﻧﻪ ي ﭘﯿﺮوزي ﺑﺎﻻ ﺑﺮدم .
اﻣﺖ ﻓﮑﺮ ﮐﺮد : ﺧﯿﻠﯽ ﺧﻮب ، اﻗﺮار ﻣﯽ ﮐﻨﻢ- ﯾﻪ ﺟﻮرﻫﺎﯾﯽ ﺳﺮﮔﺮم ﮐﻨﻨﺪه ﺑﻮد .
ﺑﺎ ﺧﻮدم ﻟﺒﺨﻨﺪ زدم ، ﺧﺮﺳﻨﺪ از اﯾﻨﮑﻪ ﺑﺮاي ﯾﮏ داﺳﺘﺎن ﻋﺎﺷﻘﺎﻧﻪ ﯾﮏ ﭘﺎﯾﺎن ﺧﻮش رﻗﻢ زده ﺑﻮدم . ﺧﻮش ﺑﯿﻦ ﺑﻮدم ﮐﻪ ﺑِﻦْ دﻧﺒﺎل ﮐﺎر را ول ﻧﻤﯽ ﮐﻨﺪ و، ﻫﺪﯾﻪ ي ﻣﻦ ﺑﻪ ﻃﻮر ﻧﺎﺷﻨﺎس
ﺑﻪ دﺳﺖ آﻧﺠﻼ ﻣﯽ رﺳﺪ . دﯾﻦ ﻣﻦ ادا ﺷﺪه ﺑﻮد . ﭼﻘﺪر اﻧﺴﺎن ﻫﺎ اﺣﻤﻖ ﺑﻮدن ﮐﻪ اﺟﺎزه ﻣﯽ دادﻧﺪ ﺷﺶ اﯾﻨﭻ ﺗﻔﺎوت در ﻗﺪ ﺷﺎدﯾﺸﺎن را از آﻧﻬﺎ ﺑﮕﯿﺮد . اﯾﻦ ﻣﻮﻓﻘﯿﺖ روﺣﯿﻪ ي ﺧﻮﺑﯽ ﺑﻪ
ﻣﻦ داد . زﻣﺎﻧﯽ ﮐﻪ روي ﺻﻨﺪﻟﯽ ام ﺟﺎ ﺧﻮش ﮐﺮدم و ﺑﺮاي ﺗﻔﺮﯾﺢ آﻣﺎده ﺷﺪم ﺑﺎز ﻟﺒﺨﻨﺪ زدم . ﻫﺮﭼﻪ ﺑﺎﺷﺪ ، ﻫﻤﺎن ﻃﻮر ﮐﻪ ﺑﻼ ﻣﻮﻗﻊ ﻧﺎﻫﺎر اﺷﺎره ﮐﺮده ﺑﻮد ، ﻣﻦ ﻗﺒﻼً ﻫﯿﭻ ﮔﺎه او را
در ﺣﺎل ورزش در ﮐﻼﺳﺶ ﻧﺪاده ﺑﻮدم . در ﻫﻤﻬﻤﻪ اي ﮐﻪ ورزﺷﮕﺎه را ﺣﺴﺎﺑﯽ ﺷﻠﻮغ ﭘﻠﻮغ ﮐﺮده ﺑﻮد روي اﻓﮑﺎر ﻣﺎﯾﮏ ﻧﯿﻮﺗﻮن راﺣﺖ ﺗﺮ ﻣﯽ ﺷﺪ دﺳﺖ ﮔﺬاﺷﺖ . در ﻃﻮل ﭼﻨﺪ ﻫﻔﺘﻪ
ي اﺧﯿﺮ ذﻫﻦ او ﺑﺮاﯾﻢ ﮐﺎﻣﻼً آﺷﻨﺎ ﺷﺪه ﺑﻮد . آﻫﯽ ﮐﺸﯿﺪم و ﺧﻮدم را ﺗﺴﻠﯿﻢ ﺷﻨﯿﺪن اﻓﮑﺎر او ﮐﺮدم . ﺣﺪاﻗﻞ ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺘﻢ ﻣﻄﻤﺌﻦ ﺑﺎﺷﻢ ﮐﻪ ﺗﻮﺟﻪ اش ﺑﻪ ﺑﻼ ﻫﺴﺖ . درﺳﺖ ﺳﺮ ﻣﻮﻗﻊ
ﺷﻨﯿﺪم ﮐﻪ ﭘﯿﺸﻨﻬﺎد ﻣﯽ داد ﻫﻢ ﮔﺮوه ﺑﻼ در ﺑﺪﻣﯿﻨﺘﻮن ﺑﺎﺷﺪ ؛ ﻫﻤﺎن ﻃﻮر ﮐﻪ ﭘﯿﺸﻨﻬﺎدش را ﻣﻄﺮح ﻣﯽ ﮐﺮد ، ﮐﺎرﻫﺎي دﯾﮕﺮي ﮐﻪ ﻣﯽ ﺷﺪ در آﻧﻬﺎ ﺑﺎ او ﺷﺮﯾﮏ ﺷﻮد ﺑﻪ ذﻫﻨﺶ ﻫﺠﻮم
آورد . ﻟﺒﺨﻨﺪم ﻣﺤﻮ ﺷﺪ ، دﻧﺪان ﻫﺎﯾﻢ ﺑﻪ ﻫﻢ ﺳﺎﯾﯿﺪه ﺷﺪﻧﺪ و ﺑﺎﯾﺪ ﺑﻪ ﺧﻮدم ﯾﺎدآوري ﻣﯽ ﮐﺮدم ﮐﻪ ﺑﻪ ﻗﺘﻞ رﺳﺎﻧﺪن ﻣﺎﯾﮏ ﻧﯿﻮﺗﻮن اﻧﺘﺨﺎب ﺟﺎﯾﺰي ﻧﯿﺴﺖ .
romangram.com | @romangram_com