#خورشـیـد_نیمــه_شب_پارت_266
ﺑﺎ رﺿﺎﯾﺖ ﻣﺮﯾﺾ ﮔﻮﻧﻪ اي اﻧﺪﯾﺸﯿﺪم : ﺧﻮب ، ﺣﺪاﻗﻞ اون ﯾﻪ ﺧﻮن آﺷﺎم ﻣﺤﺎﻓﻆ داره .
ﻟﺒﺨﻨﺪ زدم . ﭼﻘﺪر ﺑﻬﺎﻧﻪ ام ﺑﺮاي ﻣﺎﻧﺪن را دوﺳﺖ داﺷﺘﻢ . » اﻟﺒﺘﻪ ، ﺳﺎﻟﻢ ﻧﮕﻪ داﺷﺘﻦ ﺗﻮ ﻣﺜﻞ ﯾﻪ ﺷﻐﻞ ﺗﻤﺎم وﻗﺖ ﺑﻪ ﻣﻌﻨﺎي واﻗﻌﯽ ﮐﻠﻤﻪ اس ﮐﻪ ﺣﻀﻮر داﺋﻤﯽ ﻣﻦ رو اﯾﺠﺎب ﻣﯽ ﮐﻨﻪ.
« او ﻫﻢ ﻟﺒﺨﻨﺪ زد . ﺑﺎ ﻣﻼﯾﻤﺖ ﮔﻔﺖ : » اﻣﺮوز ﻫﯿﭻ ﮐﺲ ﺳﻌﯽ ﻧﮑﺮده ﯾﻪ ﺑﻼﯾﯽ ﺳﺮ ﻣﻦ ﺑﯿﺎره. « و ﺑﻌﺪ ﭘﯿﺶ از آﻧﮑﻪ ﭼﺸﻢ ﻫﺎﯾﺶ دوﺑﺎره ﻣﺒﻬﻢ ﺷﻮﻧﺪ ، ﺑﺮاي ﮐﺴﺮي از ﺛﺎﻧﯿﻪ ﭼﻬﺮه
اش ﻣﺘﻔﮑﺮ ﺷﺪ . ﺑﻪ ﺧﺸﮑﯽ اﺿﺎﻓﻪ ﮐﺮدم : » ﻫﻨﻮز ﻧﻪ. « در ﻋﯿﻦ ﺣﯿﺮت ﻣﻦ ﺗﺎﯾﯿﺪ ﮐﺮد : » ﻫﻨﻮز ﻧﻪ. « ﻣﻦ اﻧﺘﻈﺎر داﺷﺘﻢ ﮐﻪ او ﻫﺮﮔﻮﻧﻪ ﻧﯿﺎز ﺑﻪ ﻣﺤﺎﻓﻈﺖ را رد ﮐﻨﺪ . ﭼﻄﻮر ﺗﻮﻧﺴﺖ
؟ اون ﺧﻮدﺧﻮاه ﮐﻠﻪ ﺧﺮ ! ﭼﻄﻮر ﺗﻮﻧﺴﺖ اﯾﻦ ﮐﺎرو ﺑﺎ ﻣﺎ ﺑﮑﻨﻪ ؟ ﻓﺮﯾﺎد ﺗﯿﺰ ذﻫﻨﯽ رزاﻟﯽ ﺗﻤﺮﮐﺰم را ﺷﮑﺴﺖ . ﺻﺪاي زﻣﺰﻣﻪ ي اﻣﺖ را از آن ﻃﺮف ﮐﺎﻓﻪ ﺗﺮﯾﺎ ﺷﻨﯿﺪم : » آروم ﺑﺎش ،
رز. « ﺑﺎزوي او دور ﺷﺎﻧﻪ ﻫﺎي رزاﻟﯽ ﺑﻮد و او را ﻣﺤﮑﻢ در ﮐﻨﺎرش ﻧﮕﻪ داﺷﺘﻪ ﺑﻮد- او را ﻣﻬﺎر ﻣﯽ ﮐﺮد .
آﻟﯿﺲ ﺑﺎ ﻋﺬاب وﺟﺪان اﻧﺪﯾﺸﯿﺪ : ﻣﺘﺎﺳﻔﻢ ، ادوارد . از ﻣﮑﺎﻟﻤﺘﻮن ﻓﻬﻤﯿﺪه ﺑﻮد ﮐﻪ ﺑﻼ ﺧﯿﻠﯽ ﭼﯿﺰﻫﺎ ﻣﯽ دوﻧﻪ... و ، ﺧﻮب ، اﮔﻪ ﻫﻤﻮن ﻣﻮﻗﻊ ﺣﻘﯿﻘﺖ رو ﺑﻬﺶ ﻧﻤﯽ ﮔﻔﺘﻢ ﺑﺪﺗﺮ ﻣﯽ ﺷﺪ .
ﺳﺮ اﯾﻦ ﯾﮑﯽ ﺑﻪ ﻣﻦ اﻋﺘﻤﺎد ﮐﻦ .
از ﺗﺼﻮﯾﺮي ﮐﻪ ﭘﺲ از آن در ذﻫﻦ آﻟﯿﺲ آﻣﺪ ﻟﺮزﯾﺪم ، ﺑﻪ اﯾﻨﮑﻪ اﮔﺮ در ﺧﺎﻧﻪ ، ﺟﺎﯾﯽ ﮐﻪ رزاﻟﯽ ﻣﺠﺒﻮر ﺑﻪ ﺣﻔﻆ ﻇﺎﻫﺮ ﻧﺒﻮد ، ﺑﻪ او ﻣﯽ ﮔﻔﺘﻢ ﮐﻪ ﺑﻼ ﻣﯽ داﻧﺪ ﻣﻦ ﯾﮏ ﺧﻮن آﺷﺎم ﻫﺴﺘﻢ
، ﭼﻪ اﺗﻔﺎﻗﯽ ﻣﯽ اﻓﺘﺎد . اﮔﺮ ﺗﺎ زﻣﺎﻧﯽ ﮐﻪ ﻣﺪرﺳﻪ ﺑﻪ اﺗﻤﺎم ﻣﯽ رﺳﯿﺪ او ﺧﻮﻧﺴﺮدي ﺧﻮدش را ﺑﺪﺳﺖ ﻧﻤﯽ آورد ﻣﺠﺒﻮر ﻣﯽ ﺷﺪم اﺗﻮﻣﺒﯿﻞ اَﺳﺘﻮن ﻣﺎرﺗﯿﻦ ام را ﺟﺎﯾﯽ ﭘﻨﻬﺎن ﮐﻨﻢ . ﻧﻤﺎي
اﺗﻮﻣﺒﯿﻞ ﻣﻮرد ﻋﻼﻗﻪ ام ، در ﺣﺎﻟﯽ ﮐﻪ ﭘﺮس ﺷﺪه ﺑﻮد و در آﺗﺶ ﻣﯽ ﺳﻮﺧﺖ ، روح و رواﻧﻢ را ﺑﻪ ﻫﻢ ﻣﯽ رﯾﺨﺖ- ﻫﺮﭼﻨﺪ ﻣﯽ داﻧﺴﺘﻢ ﻣﮑﺎﻓﺎت در راه ﻣﻦ اﺳﺖ . ﺟﺎﺳﭙﺮ ﻫﻢ ﭼﻨﺪان
ﺧﻮﺷﺤﺎل ﺗﺮ از او ﻧﺒﻮد . ﺑﺎ ﺑﺎﻗﯽ ﭼﯿﺰﻫﺎ ﺑﻌﺪاً روﺑﻪ رو ﻣﯽ ﺷﺪم . زﻣﺎن زﯾﺎدي از ﺳﻬﻤﻢ از ﺑﺎ ﺑﻼ ﺑﻮدن ﻧﻤﺎﻧﺪه ﺑﻮد و ، ﻗﺼﺪ ﻧﺪاﺷﺘﻢ آن را ﻫﺪر دﻫﻢ . ﺷﻨﯿﺪن ذﻫﻦ آﻟﯿﺲ ﺑﻪ ﻣﻦ ﯾﺎدآوري
romangram.com | @romangram_com