رمان خورشـیـد نیمــه شب

#خورشـیـد_نیمــه_شب_پارت_253

‫ﭼﻪ ﺟﺎﻟﺐ... » اﯾﻦ ﻧﺸﻮﻧﻪ ي ﺧﻮﺑﯿﻪ. اون زن ﺧﻮﺷﮕﻞ ﺑﻮد؟ «‬

‫ﻫﻢ م. ﺟﺴﯿﮑﺎ ﺑﯿﺶ از ﻣﻦ آن را ﺳﺒﮏ ﺳﻨﮕﯿﻦ ﮐﺮد . ﺣﺘﻤﺎً از آن ﻣﺴﺎﺋﻞ ﺑﯿﻦ ﺧﺎﻧﻢ ﻫﺎ ﺑﻮد .‬

‫ﺑﻼ ﺑﻪ او ﮔﻔﺖ : » ﺧﯿﻠﯽ. و اﺣﺘﻤﺎﻻً ﻧﻮزده ﯾﺎ ﺑﯿﺴﺖ ﺳﺎل داﺷﺖ. «‬

‫ﺟﺴﯿﮑﺎ ﻟﺤﻈﻪ اي ﺑﻪ ﯾﺎد ﺧﺎﻃﺮه ي ﻣﺎﯾﮏ و ﻗﺮار دوﺷﻨﺒﻪ ﺷﺒﺶ اﻓﺘﺎد- ﻣﺎﯾﮏ ﯾﮏ ﮐﻤﯽ زﯾﺎدي ﺑﺎ ﭘﯿﺸﺨﺪﻣﺘﯽ ﮐﻪ ﺟﺴﯿﮑﺎ آن را زﯾﺒﺎ ﻫﻢ‬ ‫ﻧﻤﯽ داﻧﺴﺖ ﺻﻤﯿﻤﯽ ﺑﺮﺧﻮرد ﮐﺮده ﺑﻮد . او آن

ﺧﺎﻃﺮه را دور ﻧﮕﻪ داﺷﺖ ، آزردﮔﯽ اش را ﻓﺮو ﺧﻮرد و ﺳﺮ ﺑﺤﺚ و ﺑﯿﺮون ﮐﺸﯿﺪن ﺟﺰﺋﯿﺎت‬ ‫ﺑﺮﮔﺸﺖ.‬

‫» اﯾﻦ ﻃﻮري ﺑﻬﺘﺮ ﻫﻢ ﺷﺪ . ﺣﺘﻤﺎً ﺗﻮرو دوﺳﺖ داره. «‬ ‫ﺑﻼ آﻫﺴﺘﻪ ﮔﻔﺖ : » آره ﻓﮑﺮ ﮐﻨﻢ. « روي ﻟﺒﻪ ي ﺻﻨﺪﻟﯽ ﺑﻮدم ، ﺑﺪﻧﻢ ﺳﺨﺖ و ﺑﯽ ﺣﺮﮐﺖ ﺑﻮد . » اﻣﺎ ﮔﻔﺘﻨﺶ ﺳﺨﺘﻪ . اون

ﻫﻤﯿﺸﻪ ﻣﺮﻣﻮزه. «‬

‫اﺣﺘﻤﺎﻻً آن ﻃﻮر ﮐﻪ ﻓﮑﺮ ﮐﺮده ﺑﻮدم واﺿﺢ و ﺧﺎرج از ﮐﻨﺘﺮل ﻧﺒﻮدم . ﺑﺎ وﺟﻮد... ﻫﺸﯿﺎري او... ﭼﻄﻮر ﻣﻤﮑﻦ ﺑﻮد ﻣﺘﻮﺟﻪ اﯾﻨﮑﻪ ﻣﻦ ﻋﺎﺷﻖ او ﺑﻮدم‬ ‫ﻧﺸﺪه ﺑﺎﺷﺪ ؟ ﻣﮑﺎﻟﻤﻪ اي ﮐﻪ

داﺷﺘﯿﻢ را ﻣﺮور ﮐﺮدم ، از اﯾﻨﮑﻪ آن ﮐﻠﻤﺎت را ﺑﺎ ﺻﺪاي ﺑﻠﻨﺪ ﻧﮕﻔﺘﻪ ﺑﻮدم ﺗﺎ ﺣﺪودي ﺣﯿﺮت زده ﺷﺪم . ﺑﻪ اﯾﻦ‬ ‫ﻣﯽ ﻣﺎﻧﺪ ﮐﻪ ﻋﺸﻖ ، ﭘﺎﯾﻪ و اﺳﺎس ﻫﺮ ﮐﻠﻤﻪ اي ﺑﻮد ﮐﻪ ﺑﯿﻦ ﻣﺎ رد و ﺑﺪل

ﺷﺪ .‬

‫واو . ﭼﻄﻮري اوﻧﺠﺎ ﺟﻠﻮي ﯾﻪ ﻣﺎﻧﮑﻦ ﻣﺮد ﻣﯽ ﺷﯿﻨﯽ و ﺣﺮف ﻣﯽ زﻧﯽ ؟ ﺟﺴﯿﮑﺎ ﮔﻔﺖ : » ﻣﻦ ﻧﻤﯽ دوﻧﻢ ﺗﻮ ﭼﻄﻮري ﺟﺮأت ﻣﯽ ﮐﻨﯽ ﺑﺎ اون ﺗﻨﻬﺎ‬ ‫ﺑﺎﺷﯽ. «‬

‫ﺷﻮك روي ﺻﻮرت ﺑﻼ ﺳﺎﯾﻪ اﻧﺪاز ﺷﺪ. » ﭼﺮا؟ «‬


romangram.com | @romangram_com