#خورشـیـد_نیمــه_شب_پارت_236


از ﺳﺮ راﻫﻢ ﮐﻨﺎر ﮐﺸﯿﺪم .‬ ‫آﻫﯽ از ﺳﺮ آﺳﻮدﮔﯽ ﮐﺸﯿﺪم . ﻫﻤﻪ ﭼﯿﺰ ﻫﻤﺎن ﮔﻮﻧﻪ اي ﺑﻮد ﮐﻪ ﺑﺎﯾﺪ ﻣﯽ ﺑﻮد . ﺑﻼ در ﺗﺨﺘﺶ در اﻣﺎن ﺑﻮد ، در ﺧﻮاب ﻧﺎز ﻓﺮو رﻓﺘﻪ ﺑﻮد ، ﻣﻮي‬ ‫ﺧﯿﺴﺶ

ﻫﻤﭽﻮن ﻣﺮﺟﺎن ﻫﺎي درﯾﺎﯾﯽ روي ﺑﺎﻟﺸﺶ در ﻫﻢ ﻓﺮو رﻓﺘﻪ ﺑﻮد .‬ ‫اﻣﺎ ، ﺑﺮﺧﻼف دﯾﮕﺮ ﺷﺒﻬﺎ ، ﺧﻮدش را ﻣﺎﻧﻨﺪ ﺗﻮپ ﺟﻤﻊ ﮐﺮده ﺑﻮد و ﻣﻼﻓﻪ ﻫﺎ را ﻣﺤﮑﻢ دور ﺷﺎﻧﻪ ﻫﺎﯾﺶ ﭘﯿﭽﯿﺪه ﺑﻮد .

ﺣﺪس ﻣﯽ زدم ، ﺳﺮدش‬ ‫ﺑﺎﺷﺪ . ﭘﯿﺶ از آﻧﮑﻪ روي ﺻﻨﺪﻟﯽ ﻫﻤﯿﺸﮕﯽ ام ﻗﺮار ﺑﮕﯿﺮم ، او در ﺧﻮاب ﻟﺮزﯾﺪ و ﻟﺒﻬﺎﯾﺶ ﺑﻪ ﻫﻢ ﺧﻮردﻧﺪ .‬ ‫ﻟﺤﻈﻪ اي ﻓﮑﺮ ﮐﺮدم و ﺑﻌﺪ ، آﻫﺴﺘﻪ ﺑﻪ ﻃﺮف ﻫﺎل

رﻓﺘﻢ ، ﺑﺮاي اوﻟﯿﻦ ﺑﺎر در ﻗﺴﻤﺖ دﯾﮕﺮي از ﺧﺎﻧﻪ ي او ﮐﺎوش ﮐﺮدم .‬ ‫ﺻﺪاي ﺧﺮوﭘﻒ ﻫﺎي ﭼﺎرﻟﯽ ﺑﻠﻨﺪ و ﻣﻨﻈﻢ ﺑﻮد . ﺗﻘﺮﯾﺒﺎً ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺘﻢ ﻗﺴﻤﺖ ﻫﺎﯾﯽ از روﯾﺎي او را ﺑﻔﻬﻤﻢ . ﭼﯿﺰي

ﺑﻪ ﻫﻤﺮاه ﺟﺮﯾﺎن آب و ﺑﺎ‬ ‫ﺑﺮدﺑﺎري اﻧﺘﻈﺎر ﮐﺸﯿﺪن... ﺷﺎﯾﺪ ، ﻣﺎﻫﯿﮕﯿﺮي ؟‬ ‫آﻧﺠﺎ ، در ﺑﺎﻻي ﭘﻠﻪ ﻫﺎ ، ﻗﻔﺴﻪ اي ﻗﺮار داﺷﺖ ﮐﻪ ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻧﻤﯽ رﺳﯿﺪ ﻣﺮا ﻧﺎﮐﺎم ﺑﮕﺬارد . اﻣﯿﺪواراﻧﻪ آن را

ﺑﺎز ﮐﺮدم و، ﭼﯿﺰي را ﮐﻪ ﺑﻪ دﻧﺒﺎﻟﺶ‬ ‫ﺑﻮدم ﯾﺎﻓﺘﻢ . ﮐﻠﻔﺖ ﺗﺮﯾﻦ ﭘﺘﻮ را از ﮐﻤﺪ ﮐﻮﭼﮏ ﺑﺮداﺷﺘﻢ و ، آن را ﺑﻪ اﺗﺎق او ﺑﺮدم . ﭘﯿﺶ از آﻧﮑﻪ از ﺧﻮاب ﺑﻠﻨﺪ ﺷﻮد آن را ﺑﺮﻣﯽ ﮔﺮداﻧﺪم ، و‬ ‫

اﯾﻦ ﻃﻮري ﮐﺴﯽ ﻫﻢ ﻣﺸﮑﻮك ﻧﻤﯽ ﺷﺪ.‬ ‫ﻧﻔﺴﻢ را ﺣﺒﺲ ﮐﺮدم ، ﺑﺎ اﺣﺘﯿﺎط ﭘﺘﻮ را روي او اﻧﺪاﺧﺘﻢ ؛ ﺑﻪ وزن اﺿﺎﻓﻪ ﺷﺪه واﮐﻨﺸﯽ ﻧﺸﺎن ﻧﺪاد . ﺑﻪ ﻃﺮف ﺻﻨﺪﻟﯽ ﮔﻬﻮاره اي ﺑﺮﮔﺸﺘﻢ .‬ ‫

زﻣﺎﻧﯽ ﮐﻪ ﺑﺎ دل ﻧﮕﺮاﻧﯽ ﻣﻨﺘﻈﺮ ﮔﺮم ﺷﺪن او ﺷﺪم ، ﺑﻪ ﮐﺎرﻻﯾﻞ اﻧﺪﯾﺸﯿﺪم ، ﯾﻌﻨﯽ ﺣﺎﻻ ﮐﺠﺎ ﺑﻮد ؟ ﻣﯽ داﻧﺴﺘﻢ ﮐﻪ ﻧﻘﺸﻪ ي او ﺑﯽ ﻫﯿﭻ اﺷﮑﺎﻟﯽ‬ ‫ﭘﯿﺶ ﻣﯽ رود- آﻟﯿﺲ آن را دﯾﺪه ﺑﻮد .‬

‫ﺑﺎ ﻓﮑﺮ ﮐﺮدن ﺑﻪ ﭘﺪرم آﻫﯽ ﮐﺸﯿﺪم- ﮐﺎرﻻﯾﻞ ﺧﯿﻠﯽ روي ﻣﻦ ﺣﺴﺎب ﺑﺎز ﮐﺮده ﺑﻮد . اي ﮐﺎش ﻣﻦ آن ﮐﺴﯽ ﺑﻮدم ﮐﻪ او ﻓﮑﺮ ﻣﯽ ﮐﺮد ﻫﺴﺘﻢ.‬ ‫آن ﺷﺨﺺ، ﮐﺴﯽ ﮐﻪ ﺳﺰاوار ﺷﺎدي ﺑﻮد، ﻣﯽ

ﺗﻮاﻧﺴﺖ ﺑﻪ داﺷﺘﻦ ﻟﯿﺎﻗﺖ دﺧﺘﺮي ﮐﻪ ﺣﺎﻻ در ﺧﻮاب ﺑﻮد اﻣﯿﺪ داﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ. ﭼﻘﺪر ﻫﻤﻪ ﭼﯿﺰ ﻣﺘﻔﺎوت‬ ‫ﺑﻮد اﮔﺮ ﻣﻦ ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺘﻢ آن ادوارد ﺑﺎﺷﻢ.‬ ‫ﻫﻤﯿﻦ ﻃﻮر ﮐﻪ ﺑﻪ اﯾﻦ ﻣﯽ اﻧﺪﯾﺸﯿﺪم،

ﺗﺼﻮﯾﺮ ﻋﺠﯿﺐ و ﻧﺎ ﺧﻮاﻧﺪه اي ﺳﺮم را ﭘﺮ ﮐﺮد.‬ ‫ﺑﺮاي ﯾﮏ ﻟﺤﻈﻪ، ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ ﻋﺠﻮزه ﭼﻬﺮه اي ﮐﻪ ﺗﺠﺴﻢ ﮐﺮده ﺑﻮدم، ﻫﻤﺎﻧﯽ ﮐﻪ ﺳﺎﯾﻪ ﺑﻪ ﺳﺎﯾﻪ دﻧﺒﺎل ﺑﻼ ﺑﻮد، ﺟﺎي ﺧﻮد را ﺑﻪ ﻧﺎﺑﺨﺮد

ﺗﺮﯾﻦ و‬ ‫ﺑﯽ ﭘﺮوا ﺗﺮﯾﻦ ﻓﺮﺷﺘﻪ ﻫﺎ داد. ﯾﮏ ﻓﺮﺷﺘﻪ ي ﻣﺤﺎﻓﻆ- ﭼﯿﺰي ﮐﻪ ﺗﺼﻮﯾﺮ ﮐﺎرﻻﯾﻞ از ﻣﻦ ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺖ داﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ. ﻟﺒﺨﻨﺪ ﺑﯽ اﻋﺘﻨﺎﯾﯽ ﺑﺮ ﻟﺒﺎﻧﺶ‬ ‫ﻧﻘﺶ ﺑﺴﺘﻪ ﺑﻮد، ﭼﺸﻤﺎن آﺳﻤﺎﻧﯽ

romangram.com | @romangram_com