رمان خورشـیـد نیمــه شب

#خورشـیـد_نیمــه_شب_پارت_195

اره اﮔﻪ اﻣﺸﺐ ﻣﻦ ﺑﻼرو ﺑﺮﺳﻮﻧﻢ ﺧﻮﻧﻪ ؟ اﯾﻦ ﻃﻮري ﺷﻤﺎ ﻫﻢ ﻣﺠﺒﻮر‬ ‫ﻧﻤﯽ ﺷﯿﻦ ﻣﻨﺘﻈﺮ ﺑﻤﻮﻧﯿﻦ ﺗﺎ ﻏﺬا ﺧﻮردﻧﺶ ﺗﻤﻮم ﺑﺸﻪ. «‬ ‫» اوه ، اﯾﺮادي ﻧﺪاره... « ﺟﺴﯿﮑﺎ ﺑﺎ ﮐﻨﺠﮑﺎوي ﺑﻪ ﺑﻼ

ﻧﮕﺎه ﮐﺮد ، ﺑﻪ دﻧﺒﺎﻟﯽ ﻧﺸﺎﻧﻪ اي ﮐﻪ اﯾﻦ ﻫﻤﺎن ﭼﯿﺰي ﺑﻮد ﮐﻪ او ﻣﯽ ﺧﻮاﺳﺘﻪ ﯾﺎ ﻧﻪ .‬ ‫ﺟﺲ ﻓﮑﺮ ﮐﺮد : ﻣﻦ ﻣﯽ ﺧﻮام ﺑﻤﻮﻧﻢ... وﻟﯽ ﺣﺘﻤﺎً اون ﻣﯽ ﺧﻮاد ادوارد واﺳﻪ ﺧﻮدش ﺑﺎﺷﻪ . ﮐﯽ

ﻧﻤﯽ ﺧﻮاد ؟ در ﻫﻤﺎن ﻣﻮﻗﻊ ﺑﻼ را دﯾﺪ ﮐﻪ‬ ‫ﭼﺸﻤﮑﯽ زد .‬ ‫ﺑﻼ ﭼﺸﻤﮏ زده ﺑﻮد ؟‬ ‫آﻧﺠﻼ ﻋﺠﻠﻪ داﺷﺖ ﮐﻪ اﮔﺮ اﯾﻦ ﻫﻤﺎن ﭼﯿﺰي اﺳﺖ ﮐﻪ ﺑﻼ ﻣﯽ ﺧﻮاﻫﺪ زودﺗﺮ از ﺳﺮ راه ﮐﻨﺎر ﺑﺮود . و ﺑﻪ

ﻧﻈﺮ ﻣﯽ رﺳﯿﺪ اﯾﻦ ﻫﻤﺎن ﭼﯿﺰي اﺳﺖ‬ ‫ﮐﻪ او ﻣﯽ ﺧﻮاﻫﺪ . ﺳﺮﯾﻊ ﮔﻔﺖ : » ﺑﺎﺷﻪ ﭘﺲ . ﻓﺮدا ﻣﯽ ﺑﯿﻨﻤﺖ ﺑﻼ . ﺧﺪاﺣﺎﻓﻆ...ادوارد. « در ﺗﻼش ﺑﻮد ﺗﺎ ﻧﺎم ﻣﺮا ﺑﺎ ﻟﺤﻨﯽ ﻋﺎدي ﺑﮕﻮﯾﺪ . ﺳﭙﺲ‬

‫دﺳﺖ آﻧﺠﻼ رو ﮔﺮﻓﺖ و او را ﺑﻪ ﻃﺮف ﻣﺎﺷﯿﻦ ﮐﺸﯿﺪ .‬ ‫ﺑﺎﯾﺪ راﻫﯽ ﭘﯿﺪا ﻣﯽ ﮐﺮدم ﺗﺎ ﺑﺮاي اﯾﻦ ﮐﺎر آﻧﺠﻼ از او ﺗﺸﮑﺮ ﮐﻨﻢ .‬ ‫اﺗﻮﻣﺒﯿﻞ ﺟﺴﯿﮑﺎ ﻧﺰدﯾﮏ ﺑﻮد و در ﺷﻌﺎع ﻧﻮري ﯾﮑﯽ از ﭼﺮاغ

ﻫﺎي ﮐﻨﺎر ﺧﯿﺎﺑﺎن ﻗﺮار داﺷﺖ . ﺑﻼ ﺗﺎ زﻣﺎﻧﯽ ﮐﻪ ﺳﻮار اﺗﻮﻣﺒﯿﻞ ﺷﺪﻧﺪ ﺑﺎ دﻗﺖ آﻧﻬﺎ را‬ ‫ﺗﻤﺎﺷﺎ ﮐﺮد ، از ﻧﮕﺮاﻧﯽ ﭼﯿﻦ ﮐﻮﭼﮑﯽ ﺑﯿﻦ اﺑﺮوﻫﺎﯾﺶ اﻓﺘﺎده ﺑﻮد ، ﭘﺲ ﺑﺎﯾﺪ ﮐﺎﻣﻼً از ﺧﻄﺮي ﮐﻪ از

ﺑﯿﺦ ﮔﻮﺷﺶ ﮔﺬﺷﺘﻪ ﺑﻮد آﮔﺎه ﻣﯽ ﺑﻮد . ﺟﺴﯿﮑﺎ‬ ‫از داﺧﻞ ﻣﺎﺷﯿﻦ دﺳﺘﯽ ﺗﮑﺎن داد و ﻣﻮﺗﻮر را روﺷﻦ ﮐﺮد و ﺑﻼ ﻫﻢ ﺑﺮاﯾﺸﺎن دﺳﺖ ﺗﮑﺎن داد . زﻣﺎﻧﯽ ﮐﻪ اﺗﻮﻣﺒﯿﻞ ﻧﺎﭘﺪﯾﺪ ﺷﺪ او ﻧﻔﺲ

ﻋﻤﯿﻘﯽ‬ ‫ﮐﺸﯿﺪ و ﭼﺮﺧﯿﺪ ﺗﺎ ﺑﻪ ﻣﻦ ﻧﮕﺎه ﮐﻨﺪ .‬ ‫ﮔﻔﺖ : » ﺻﺎدﻗﺎﻧﻪ ﻣﯽ ﮔﻢ ، ﻣﻦ ﮔﺮﺳﻨﻢ ﻧﯿﺴﺖ. «‬ ‫ﭼﺮا ﺻﺒﺮ ﮐﺮده ﺑﻮد آﻧﻬﺎ ﺑﺮوﻧﺪ ﺑﻌﺪ اﯾﻦ ﺣﺮف زده ﺑﻮد ؟ آﯾﺎ او واﻗﻌﺎً دﻟﺶ ﻣﯽ ﺧﻮاﺳﺖ ﺑﺎ

ﻣﻦ ﺗﻨﻬﺎ ﺑﺎﺷﺪ- ﺣﺘﯽ ﺣﺎﻻ ، ﺑﻌﺪ از اﯾﻨﮑﻪ ﺧﺸﻢ ﺟﻨﻮن‬ ‫آﻣﯿﺰ ﻣﺮا دﯾﺪه ﺑﻮد ؟‬ ‫ﭼﻪ ﮔﺮﺳﻨﻪ ﺑﻮد و ﭼﻪ ﻧﺒﻮد ، ﻣﺠﺒﻮر ﺑﻮد ﭼﯿﺰي ﺑﺨﻮرد .‬ ‫ﮔﻔﺘﻢ : » واﺳﻪ دل ﻣﻦ ﺑﻪ ﺣﺮﻓﻢ ﮔﻮش ﮐﻦ. «‬ ‫در

رﺳﺘﻮران را ﺑﺮاي او ﺑﺎز ﻧﮕﻪ داﺷﺘﻢ و ﻣﻨﺘﻈﺮ ﻣﺎﻧﺪم .‬ ‫او آﻫﯽ ﮐﺸﯿﺪ و ﻗﺪم ﺑﻪ داﺧﻞ ﮔﺬاﺷﺖ .‬ ‫ﺑﻪ ﻃﺮف ﭘﻮدﯾﻮم ، ﺟﺎﯾﯽ ﮐﻪ زن ﻣﻬﻤﺎﻧﺪار اﯾﺴﺘﺎده ﺑﻮد رﻓﺘﻢ . ﺑﻼ ﻫﻤﭽﻨﺎن ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﮐﺎﻣﻼً

ﺧﻮددار ﻣﯽ رﺳﯿﺪ . ﻣﯽ ﺧﻮاﺳﺘﻢ دﺳﺖ او را ﻟﻤﺲ ﮐﻨﻢ،‬ ‫ﭘﯿﺸﺎﻧﯿﺶ را ، ﺗﺎ دﻣﺎي ﺑﺪن او را ﭼﮏ ﮐﻨﻢ . اﻣﺎ دﺳﺖ ﺳﺮدم ، ﻣﺎﻧﻨﺪ ﮔﺬﺷﺘﻪ او را ﻋﻘﺐ ﻣﯽ راﻧﺪ .‬

‫ﺻﺪاي ذﻫﻨﯽ ﻧﺴﺒﺘﺎً ﺑﻠﻨﺪ ﻣﻬﻤﺎﻧﺪار ﻣﺮا از اﻓﮑﺎرم ﺑﯿﺮون آورد . اوه ، ﺧﺪاي ﻣﻦ . واي ﺧﺪا .‬


romangram.com | @romangram_com