#خورشـیـد_نیمــه_شب_پارت_184
ﻣﺴﺘﻘﯿﻢ ﺑﻪ ﻃﺮف ﮐﺘﺎب ﻓﺮوﺷﯽ اي ﮐﻪ در ﺳﺮ ﺟﺴﯿﮑﺎ دﯾﺪه ﺑﻮدم رﻓﺘﻢ ، اﻣﯿﺪوار ﺑﻮدم ﺟﺴﺘﺠﻮي ﮐﻮﺗﺎﻫﯽ در ﭘﯿﺶ داﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻢ ، وﻟﯽ ﺷﮏ داﺷﺘﻢ ﺑﻪ اﯾﻦ راﺣﺘﯽ ﻫﺎ ﺑﺎﺷﺪ . ﺗﺎ ﺑﻪ ﺣﺎل ﮐﯽ
ﺑﻼ ﭼﯿﺰي را آﺳﺎن ﮐﺮده ﺑﻮد ؟
ﺑﺪون ﺷﮏ در ﻣﻐﺎزه ي ﮐﻮﭼﮏ ، ﺑﻪ ﻏﯿﺮ از ﺧﺎﻧﻢ ﻫﺎي ﻓﺮوﺷﻨﺪه ي ﭘﺸﺖ ﺻﻨﺪوق ، ﮐﺴﯽ ﻧﺒﻮد . اﯾﻨﺠﺎ ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻧﻤﯽ رﺳﯿﺪ از آن ﻣﮑﺎن ﻫﺎﯾﯽ ﺑﺎﺷﺪ ﮐﻪ ﺑﻼ ﺑﻪ آن ﻋﻼﻗﻪ دارد . در ﻋﺠﺐ
ﺑﻮدم ﮐﻪ ﺣﺘﯽ ﺑﻪ ﺧﻮدش زﺣﻤﺖ داﺧﻞ ﺷﺪن را داده اﺳﺖ ﯾﺎ ﻧﻪ . ﻓﻀﺎي ﻧﺴﺒﺘﺎً ﺗﺎرﯾﮑﯽ وﺟﻮد داﺷﺖ ﮐﻪ ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺘﻢ آﻧﺠﺎ ﭘﺎرك ﮐﻨﻢ... ﺗﺎق ﻧﻤﺎي ﻓﺮوﺷﮕﺎه روي ﭘﯿﺎده رو ﺳﺎﯾﻪ اﻧﺪاﺧﺘﻪ
ﺑﻮد . واﻗﻌﺎً ﻧﺒﺎﯾﺪ اﯾﻦ ﮐﺎر را ﻣﯽ ﮐﺮدم . ﭘﺮﺳﻪ زدن در ﺳﺎﻋﺎت آﻓﺘﺎﺑﯽ ﺑﯽ ﺧﻄﺮ ﻧﺒﻮد . ﭼﻪ اﺗﻔﺎﻗﯽ ﻣﯽ اﻓﺘﺎد اﮔﺮ اﺗﻮﻣﺒﯿﻠﯽ از آﻧﺠﺎ رد ﻣﯽ ﺷﺪ و درﺳﺖ در زﻣﺎن اﺷﺘﺒﺎه ﺑﺎزﺗﺎب ﺧﻮرﺷﯿﺪ
را ﺑﻪ ﻃﺮف ﺳﺎﯾﻪ ﻣﯽ ﺗﺎﺑﺎﻧﺪ ؟ وﻟﯽ دﯾﮕﺮ ﻧﻤﯽ داﻧﺴﺘﻢ ﭼﮕﻮﻧﻪ ﺑﺎﯾﺪ ﺑﻪ دﻧﺒﺎل ﺑﻼ ﺑﮕﺮدم ! ﭘﺎرك ﮐﺮدم و ﺑﯿﺮون آﻣﺪم ، ﺳﻌﯽ ﮐﺮدم در ﺗﯿﺮه ﺗﺮﯾﻦ ﻗﺴﻤﺖ ﺳﺎﯾﻪ ﻗﺪم ﺑﺮدارم . ﺑﺎ ﮔﺎم ﻫﺎي ﺑﻠﻨﺪ
ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﻣﻐﺎزه رﻓﺘﻢ ، ﻣﺘﻮﺟﻪ رد ﻧﺎﭼﯿﺰي از ﻋﻄﺮ ﺑﻼ در ﻫﻮا ﺷﺪم . او اﯾﻨﺠﺎ ﺑﻮده ، در ﭘﯿﺎده رو ، وﻟﯽ داﺧﻞ ﻣﻐﺎزه ﻫﯿﭻ اﺛﺮي از راﯾﺤﻪ ي او ﻧﺒﻮد . ﻓﺮوﺷﻨﺪه ﺷﺮوع ﺑﻪ ﺣﺮف زدن
ﮐﺮد : » ﺧﻮش اوﻣﺪﯾﺪ ! ﻣﯽ ﺗﻮﻧﻢ ﮐﻤﮏ- « وﻟﯽ ﻣﻦ ﭘﯿﺶ از آن از در ﺧﺎرج ﺷﺪه ﺑﻮدم . ﺗﺎ ﺟﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﺳﺎﯾﻪ اﺟﺎزه ﻣﯽ داد ﺑﻮي ﺑﻼ را دﻧﺒﺎل ﮐﺮدم ، وﻗﺘﯽ ﺑﻪ ﺣﺎﺷﯿﻪ ي ﻧﻮر آﻓﺘﺎب رﺳﯿﺪم
ﺗﻮﻗﻒ ﮐﺮدم . ﭼﻘﺪر اﯾﻦ ﮐﺎر ﺑﻪ ﻣﻦ اﺣﺴﺎس درﻣﺎﻧﺪﮔﯽ ﻣﯽ داد- ﻣﺤﺼﻮر ﺷﺪه ﺑﯿﻦ ﻣﺮز ﺗﺎرﯾﮑﯽ و ﻧﻮري ﮐﻪ ﭘﯿﺎده رو را در ﺑﺮ داﺷﺖ . ﺑﺴﯿﺎر ﻣﺤﺪود . ﻓﻘﻂ ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﺴﺘﻢ ﺣﺪس ﺑﺰﻧﻢ ﮐﻪ
او راﻫﺶ را ﺑﻪ آن ﻃﺮف ﺧﯿﺎﺑﺎن ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﺟﻨﻮب اداﻣﻪ داده . ﭼﯿﺰ زﯾﺎدي در آن ﻣﺴﯿﺮ وﺟﻮد ﻧﺪاﺷﺖ . آﯾﺎ او ﮔﻢ ﺷﺪه ﺑﻮد ؟ ﺧﺐ ، آن اﺣﺘﻤﺎل ﭼﻨﺪان از ﮐﺎراﮐﺘﺮ او ﺧﺎرج ﻧﺒﻮد . داﺧﻞ
اﺗﻮﻣﺒﯿﻞ ﺑﺎزﮔﺸﺘﻢ و آﻫﺴﺘﻪ در ﻋﺮض ﺧﯿﺎﺑﺎن ﭘﯿﺶ رﻓﺘﻢ و ﺑﻪ دﻧﺒﺎل او ﻧﮕﺎه ﮐﺮدم . ﭼﻨﺪ ﺑﺎر دﯾﮕﺮ در ﺳﺎﯾﻪ ﻫﺎ ﻗﺪم ﺑﻪ ﺑﯿﺮون ﮔﺬاﺷﺘﻢ ، وﻟﯽ ﻓﻘﻂ ﯾﮏ ﻣﺮﺗﺒﻪ ي دﯾﮕﺮ ﺑﻮي او ﺑﻪ ﻣﺸﺎﻣﻢ
ﺧﻮرد و ﺟﻬﺖ آن ﺑﺎﻋﺚ ﺳﺮﮔﺸﺘﮕﯽ ام ﺷﺪ . او ﺳﻌﯽ داﺷﺖ ﺑﻪ ﮐﺠﺎ ﺑﺮود ؟ ﭼﻨﺪ ﺑﺎر از ﺟﻠﻮي ﮐﺘﺎﺑﻔﺮوﺷﯽ و رﺳﺘﻮران رد ﺷﺪم . ﺟﺴﯿﮑﺎ و آﻧﺠﻼ آﻧﺠﺎ ﺑﻮدﻧﺪ ، داﺷﺘﻨﺪ ﺗﺼﻤﯿﻢ ﻣﯽ ﮔﺮﻓﺘﻨﺪ
romangram.com | @romangram_com