رمان گودبای تهران

#گودبای_تهران_پارت_401

همچو مهتاب که بر ابر حریر می تابد

تَنو تن پوش سیاهِ تو ، خوشم می اید

خوشم می اید

رفتی ازخویشُ کف پایِ که را بوسیدی؟

ای دل پاک ، گناهه تو خوشم می اید

گناهه تو خوشم می اید

گردش چشم سیاه تو ، خوشم می اید

خوشم می اید

موج دریای نگاه تو ، خوشم‌می اید خوشم می اید

همچو مهتاب که بر ابر حریر می تابد

تنو تن پوش سیاه تو خوشم‌می اید

خوشم‌ می اید

بس که در اتش هجران کسی سوخته ایی


romangram.com | @romangram_com