#گل‌های_باغ_سردار_پارت_602

شقایق صادقانه گفت: نمیدونم. امیدوار بودم شما کمکم کنید.

دکتر شهیدی گفت: چطوره فردا که میایی، خودت به یک بخش بری و در اون‌جا مراحل کار رو ببینی. زیاد هم خودت رو خسته نکن. وقتی همه قسمت‌ها رو شناختی، بیا تا خانم جهانگیری کارهای دفتر رو بهت یاد بده.

شقایق از این پیشنهاد استقبال کرد: پیشنهاد خوبیه. خیلی ممنون، قول میدم کارم رو خوب انجام بدم.

به خانه که رسید، شاد و سرحال بود. روحیه‌اش عوض شده بود. اولین روزی بود که بعد از نامزدی لاله اصلا گریه نکرد. از نامزدی لاله چهار ماه گذشته بود. در این مدت، بیشتر افراد خانواده‌اش از کشور خارج شده بودند. آن‌هایی هم که مانده بودند، درگیر تدارک سفر بودند. نیلوفر یک شب در میان، گپ کوتاهی با او میزد. داریوش هم تنها دو بار به خانه‌اش آمده بود.

مادر و پدرش هر وقت تماس می‌گرفتند یک سؤال تکراری می‌پرسیدند، نظرش در مورد ماندن عوض شده یا نه؟

نرگس نیز یک‌بار تماس گرفت و برای عروسی دعوتش کرد. صحبتشان کوتاه و سرد بود. شقایق هنوز هم او را نبخشیده بود.

اردشیر یک لحظه هم از او غافل نبود. هر روز وقت ناهار تماس می‌گرفت. چند باری هم که جلسه‌هایش وقت ناهار بود صبح زود زنگ میزد و حال او را می‌پرسید.

بالاخره لاله هم تماس گرفت.


romangram.com | @romangram_com