رمان فردا بدون من

#فردا_بدون_من_پارت_965



طبق معمول روتخت نشستہ شیرینی کوفت میکردم تو همین شیش ماه اینقدر چاق شده بودم کہ نمی تونستم تکون بخورم

سیاوش و آنیتام کہ همش مسخرم میکردم و منم تنها کاری کہ ازم برمیومد حرص خوردن بود

اسم دخترم و انتهاب کرده بودم ،اسمش آهوئہ،بہ اهورام میخوره!

باوجود کاری کہ کرده ولی هنوزم نمیتونم از قلبم بیرونش کنم

دروغ چرا ولی مطمئنم کہ ازش متنفرم،وقتی بہ اهورا فکر میکنم یاد لحظہ های خوبمون میوفتم تایہ لبخند رو لبم میشینہ یاد صحنہ ی رابطش با رفیعی میوفتم

اهورا خیلی سعی کرد منصرفم کنہ تا طلاق نگیرم،تو دادگاهم فقط یہ چیز میگفت

"من زنم وطلاق نمیدم،دوستش دارم"

ولی خب منم آرام بودم ولجباز

میگفت غلط کردم،شیطون گول زد

میگفت یہ فرصت دوباره بهم بده

ولی نمیشد واقعا نمیشد،باهاش کہ چشم تو چشم میشد

چشمای اهورای عاشق و نمی دیدم چشمای اهورایی رومیدیدم کہ یاشهوت بہ رفیعی خیره بود

واسہ یہ زن خیلی سختہ شوهرش و تو همچین حالی ببینہ خیلی سخت!

باصدای زنگ در ازجام بلند شدم و بہ طرف در رفتم درو بازکردم

بادیدن معین لبخندی زدم و گفتم:

"سلام بیا تو"

معین:"نچ نمیام،بیا بریم کہ مامان منتظره"

romangram.com | @romangram_com