#فردا_بدون_من_پارت_950
ولی هرلحظہ بیشتر و بیشتر میشدن
افکاری کہ کابوسی توی بیداریم بودن
تصویری کہ دیده بودم از جلوی چشمم کنار نمیرفت
خدالعنتتون کنہ
دستی بہ بازوم خورد کہ سرم و بلند کردم و برگشتم طرفش کہ دیدم عرشیاس
فقط نگاهش کردم کہ متعجب گفت:
"خوبی آرام؟
اینجا چیکار میکنی؟"
جوابی ندادم کہ گفت:
"بزار الان زنگ میزنم بہ اهورا تو حالت خوب نیست"
با صدای خشداری گفتم:
"نزن"
عرشیا:"چی؟"
من:"زنگ نزن بهش"
عرشیا:"خب پس میرسونمت خونہ"
من:"من و ببر خونہ عمم"
نگران نگاهم کرد و باشہ ای گفت
romangram.com | @romangram_com