#فردا_بدون_من_پارت_950


ولی هرلحظہ بیشتر و بیشتر میشدن

افکاری کہ کابوسی توی بیداریم بودن

تصویری کہ دیده بودم از جلوی چشمم کنار نمیرفت

خدالعنتتون کنہ

دستی بہ بازوم خورد کہ سرم و بلند کردم و برگشتم طرفش کہ دیدم عرشیاس

فقط نگاهش کردم کہ متعجب گفت:

"خوبی آرام؟

اینجا چیکار میکنی؟"

جوابی ندادم کہ گفت:

"بزار الان زنگ میزنم بہ اهورا تو حالت خوب نیست"

با صدای خشداری گفتم:

"نزن"

عرشیا:"چی؟"

من:"زنگ نزن بهش"

عرشیا:"خب پس میرسونمت خونہ"

من:"من و ببر خونہ عمم"

نگران نگاهم کرد و باشہ ای گفت


romangram.com | @romangram_com