رمان فردا بدون من

#فردا_بدون_من_پارت_914


درو هل دادم و رفتم تو

دکمہ ی آسانسور فشار دادم و منتظرش شدم بیاد پایین

با اومدن آسانسور رفتم تو ودکمہ ی طبقہ ی موردنظر و فشار دادم

نگاهی بہ تصویر خودم تو آینہ انداختمو موهام و مرتب کردم،بلکہ یکم شبیہ آدمیزاد بشم

باتوقف آسانسور ازش بیرون اومدم و زنگ واحد آنیتااینا رو فشار دادم کہ چند لحظہ بعد در باز شد

با دیدن آنیتا تو اون وضع یہ لحظہ همہ چی یادم رفت و لبخندی رو لبام نشست

آنیتا بہ سختی سپهر وبغل کرده بود و دست سپنتارو گرفتہ بودالبتہ اگہ اسماشون و درست گفتہ باشم

آنیتا نیم نگاهی بهم انداخت و گفت:

"وای تو رو خدا رسوند آرام"

همونطور کہ کفشم و در می آوردم

گفتم:"چرا این پت و مت لختن؟"

آنیتا:"ازحموم اومدن ولی نمیزارن لباسشون و بپوشونم تا یکیشون و میگرم اون یکی اینقدر کرم میریزه کہ مجبور میشم ولش کنم و اون یکی و بگیرم ،بعد اون

یکی..."

حرفش و قطع کردم و گفتم:

"خب خب فهمیدم"



سرم و کہ آوردم بالا آنیتا مشکوک نگاهم میکرد


romangram.com | @romangram_com