رمان فردا بدون من

#فردا_بدون_من_پارت_902


میدونی چرا؟

چون خیلی دیر یادت افتاد کہ غیر از مهدیہ ومهراد دوتا بچہ ی دیگم داری

تازه اونم کار سرنوشت بود کہ مارو سر راه هم قرار داد وگرنہ فکر کنم اصلا یادت نبود آرام و آرسامیم وجود دارن نہ؟

الکی خودت و خستہ نکن آرزو خانوم من نہ تنها نمی بخشمت،سرقبرتم نمیام

اصلا فکرشم نکن یہ روز همہ چی حل شہ ومنم بهت بگم مامان!"

باگریہ گفت:

"تا ده سالگیت همیشہ حواسم بهتون بود از دور میدیدمتون ولی بعد اون یہ مدت رفتیم خارج از کشور و و قتیم برگشتیم ،شما دیگہ تهران نبودید!"

با پوزخند گفتم:

"اگہ اینطور کہ تو میگی هم باشہ

هیچ چیز این واقعیت و کہ بچہ هات و بہ هوست فروختی و اینکہ سر بابام کلاه و گذاشتی و اینکہ یہ زن عوضی هستی رو عوض نمی کنہ!"

باحرص ادامہ دادم

"اون موقعی کہ بهت نیاز داشتم نبودی آرزو

اون موقعی کہ با دیدن همکلاسیم با مادرشون حسرت میخوردم

داشتی واسہ مهدیہ مادری میکردی

ومارو نمیخواستی الانم نباش چون دیگہ ما نمی خوایمت

مطمئنم آرسامم ازتہ دل نبخشیدت و فقط فقط بخاطر مهدیہ حاضر شده تحملت کنہ "

باصدای زنگ در نگاهی بہ تصویر رضا انداختم و درو باز کردم


romangram.com | @romangram_com