رمان فردا بدون من

#فردا_بدون_من_پارت_1071

این دونفر باارزشترین آدمای زندگیمن

بالبخندی قدمی برداشتم و بہ طرفشون رفتم

چند قدمی مونده بودم کہ برم پیششون کہ بادیدن ماشینی کہ بہ سرعت بهم نزدیک میشد سرجام خشکم زد



بافریاد آرسام کہ اسمم و صدا میزد برگشتم طرفشون واهورایی رو دیدم کہ باوحشت نگاهم می کردوقبل اینکہ بتونم حرکتی کنم جسم سختی بهم خورد وپرت شدم زمین برای آخرین بار بہ تیلہ های قهوه ایش نگاه کردم وخیره بہ اون تیلہ هایی کہ همہ چیزم بود ،چشمام و بستم



(زندگی !

کلاهت را بہ هوا بنداز کہ من دیگر جان بازی کردن ندارم...

توبردی!)



(اهورا)

آهو با چشمای اشکی شاخه گلای سرخ رنگ رو روی سنگ قبر مادرش پرپرمیکرد و من هنوز نمیتونستم باورکنم که این قبرستون سرد محل زندگی ابدی آراممه



آرام رفت و فقط از خودش یہ یادگاری باقی گذاشت، یادگاریی کہ بادیدنش،بادیدن حمایت های بی دریغ و کودکانش دل غمزدم ومُردَم جون می گیره

یادگاریی کہ انعکاسی از خودشہ

یادگاریی کہ یادم میاره آرام من ،عشق من واقعی بود،رویا و خیال نبود



نگامو به سنگ قبر مشکی که با خطوط سفید رنگ اسم آرامم حکاکی شده بود کردم و گفتم:

romangram.com | @romangram_com