رمان فردا بدون من

#فردا_بدون_من_پارت_1009

"تو نمیمیری"

آروم خندید کہ چهرش از درد تو هم رفت

بالبخند زل زد بهم کہ نگاهم و معطوف جای دیگہ ای کردم

بهش کہ نگاه کردم دیدم هنوز زل زده بهم

دستم و گرفت و گفت:

"من و ببخش آرام"

من:"بخشیدم،خیلی وقتہ"

آرزو:"نبخشیدی آرام،میدونم بخاطر آرسام اینجایی"

ابرویی بالا انداختم وچیزی نگفتم،خب جوابی نداشتم کہ بدم،حرفاش حقیقت محض بود من هنوزم نتونستہ بودم آرزو روببخشم وفقط وفقط بخاطر آرسام اینجا بودم

وقتی دید چیزی نمی گم اشکاش شدت پیدا کردن وگفت:

"من وببخش آرامم،من و ببخش دخترم

جوون بودم و خام،رضا رو دوست داشتم ولی خانوادم بارضا مخالف بودن"

باحرفاش اخمی بین ابروهام جا خشک کردوگفتم:

"میگی رضا رو دوست داشتی پس چرا با بابام ازدواج کردی؟"

آرزو:"آقاجونم مجبورم کرد"

باطعنہ گفتم:

"آها"

آرزو:"با بابات کہ ازدواج کردم ،رضاهم بامریم ازدواج کرد،همش کار سرنوشت بود

romangram.com | @romangram_com