رمان دردسر

#دردسر_پارت_931

دوییدم و نگار و بغل کردم...

نگاری که از شبه ازدواجش به بعد مرده متحرکی شده بود که گاهی میخندید

تنها دلیل مرگه رسولو خودش میدید.

شونه هاشو محکم فشردم

-خواهریم..



دستشو نوازشگر روی گودی کمرم کشید و گفت

-امروز قراره تا ابد برای عشقت باشی .. دیگه مانعی نداری ..



ازش جدا شدم و لبخند نا امیدانه ای زدم

انقدر عذاب کشیده بودم که حد نداشت..



رویاو اروم بغل کردم و گونشو ب*و*سیدم..

به نیاوش لبخندی زدم و سلام دادم و با سهرابی که دیگه نیشخندش هم مرده بود با ریش و موهای بلند شده نا مرتبش سلام رسمی دادم

دقیقا پشت نیاوش یه مرد..نه...!!!!!


romangram.com | @romangram_com