رمان دردسر

#دردسر_پارت_891

هر چقدر مقاومت کردم و بغضمو قورت دادم نشد و اشکام مثل دونه های مروارید روی گونه هام ریختن..



مامان:مواظب خودت باش ..چیزی لازم داشتی بگو..



از بغل مامان امدم بیرون گونشو ب*و*سیدم..

آقاجون دستاشو باز کرد که خودمو انداختم توی آغوشش...

چشماش پر از اشک بود..

ولی غرور مردونش بهش اجازه نمیداد بریزه..



آقاجون:اینو بدون در خونه همیشه به روت بازه..

انشالله خوشبخت شی یکی یکدونم..



دستشو ب*و*سیدم و بعد از خدافظی با نیاوش به سمت ماشین حرکت کردیم..



نیاوش یه خونه داشت که قرار شد کم کسری هاشو پر کنیم و همونجا زندگی کنیم..


romangram.com | @romangram_com