رمان دردسر

#دردسر_پارت_881

به وجودم..

به نیاوش..

مردی که نفسام به نفساش بنده..

مردی که با تمام وجودم میپرستمش..



برای بار صدم به آینه آرایشگاه نگاه میکنم..

همه چیم ساده بود..

به علاوه ساده بودن خاصم بود..

نیاوش دیر کرده بود..

باید نیم ساعت پیش میومد..

دلم کمی شور میزد..

میترسیدم دوباره همه چی بهم بخوره..

گوشیم و از روی میز برداشتم و برای بار هزارم به نیاوش زنگ زدم ..

بوق

بوق


romangram.com | @romangram_com