رمان دردسر

#دردسر_پارت_596

-باران ..

صدام بغض الود بود

-نگار ....



اینبار با صدایی که انگار از ته چاه بلند میشد زمزمه کرد

-جانم ..

-ببخش منو ..



دوباره بغلم کرد و گفت

-تو باید ببخشیم. باران غلط کردم . باران قبول نکن. باران برمیگردم بازداشتگاه . بزار حکممو ببرن . اعدام؟ حبس ابد؟ صد سال زندان؟ هرچی هرچی.. فقط نکن این کارو . نزار خواهرم . تن بدنتو به حراج نزار.. چوب خریت منو نخور باران ..



نفس نفس میزد ..

دستامو دور گردنش حلقه کردم

-نگارم مهم نیست. مهم نیست قراره چی بشه . تو فقط بخند .. من وسط جهنمم بهشت میسازم واسه خودم ..




romangram.com | @romangram_com