#شما_در_دو_صدم_ثانیه_عاشق_میشوید_پارت_585
باز توقعات بی جا منو تا پای دار می کشونن . این چه دوست داشتنی بود که بدون من می تونست خیلی راحت بخنده ؟ چند وقتی
میشه من یه خنده درست و درمون نداشتم ؟ مگه برای منم امروز یلدا نبود ؟ اگه احساس هر دومون یکیه چرا یلدای اون پر از شور و شادیه
یلدای من خشک و بی مزه سرد و یخی ؟ چطوریه که اون میتونه به خودش به ظاهرش برسه ولی من حتی حوصله یه شونه کشیدن
تو موهام رو ندارم ؟ فرق من و اون چیه ؟ مگه نگفت علاقه ای بهم داره ؟ خوب این علاقه تا کجا ؟ حتی وقتی دلخورم تو بتونی شاد باشی ؟
بی دغدغه شیرینی نامزدی خواهرت رو بخوری ؟ مگه نامزدی برادر منم نبود ؟ چرا دهن من شیرین نشد ؟ تو کیلومترها
اون ور تر شاد و سر زنده تو یه هوای سرد و یخی گرم باشی ولی من اینجا کنار گرمای بخاری از سرما یخ بزنم ؟
از یخ بودن افکارت منجمد بشم ؟ چی پیش خودش فکر می کنه که خیلی خوب می تونه منو تو حاشیه زندگیش قرار بده ؟
من چرا کل زندگیم باید تو محور بودنش بگذره ؟ من اینجا دارم کنار یه پیرزن مهربون جون میدم از غصه ی افکار مسموم از اون اشکی
که به شدت سر راهش سد زدم . با غصه فراوان کنار مهربانو دراز می کشم ، چشمام چه ابرِ پر باری داره ولی نمیخوام
romangram.com | @romangram_com