رمان چشمانی به رنگ عسل

#چشمانی_به_رنگ_عسل_پارت_290

- خواهش می کنم این حرف رو نزن، قضاوتت خیلی ناعادلانه اس!

با پریشانی چنگی به موهایش زد :

- پس چرا همه اش از من فرار می کنی؟ این گریزها رو برچه مبنایی بذارم ترس، متانت، تنفر؟! شیدا من اصلا نمی فهمم تو چرا دوست داری من رو عذاب بدی! اصلا تو از چی ناراحتی؟!

بغضی درشت راه نفسم را سد کرد .چطور می توانستم همه چیز را به او بگویم؟ نه، هنوز آمادگی اش را نداشتم .آهسته گفتم :

- تو هیچ چیز رو نمی دونی؛ خیلی مسائل هست که تو ازشون خبر نداری!

با حرکتی عصبی ، قاب را از دستم بیرون کشید.

- شیدا، لطفا وقتی باهات حرف می زنم به من نگاه کن! من چه چیزی رو باید بدونم؟ آخه مگه مساله مهمی وجود داره؟!


romangram.com | @romangram_com