رمان چشمانی به رنگ عسل

#چشمانی_به_رنگ_عسل_پارت_235

جعبه را از کنار تخت برداشت و به طرفم گرفت .آنقدر دستپاچه شدم که قلبم به تپش افتاد .با نگرانی پرسیدم :

- اینا کجا بودند؟!

نگاهی خیره و با معنی به چشمهایم انداخت:

- وقتی بالای سرت رسیدم اینا توی دستت بود .الان هم اینجاست .نگران نباش!

حس کردم تمام صورتم از خجالت گلگون شده است .به هیچ وجه دلم نمی خواست فکر نادرستی به ذهن شایان خطور کند .با ناراحتی گفتم :

- من برات توضیح می دم شایان! قضیه اونطوری نیست که تو فکر می کنی! راستش.......

انگشت اشاره اش را روی لبهایم گذاشت و به آرامی زمزمه کرد:


romangram.com | @romangram_com