#بغض_ترانه_ام_مشو_پارت_238
***
شادي نيشش رو تا ته چاك داده و بشقابش رو واسه بار سوم جلو مامان شهره گرفت و مامان شهره قربون صدقه رو واسش لب تا لب بشقاب كشك و بادمجون عشقي منو كشيد و من هم سرعت داده به خوردنم سعي كردم نذارم اين ته ظرف ديگه حداقل به شادمهر گوريل پهن شده رو بشقابش و آدم به شك انداز واسه خاطر چند روزي غذا نخوردنش نرسه. نگام پر اشك، لبام برچيده، صورتم شل و ول، گلوم پر بغض، با همون اشكا خيره خيره نگاه كردم به بشقاب لب تا لب پر شده ی شادمهر. مامان منم مي خوام. مامان شهره شناخته زير و بم حالات بصريمو يه لبخند زد، از اونا كه هم دل مهدي جونش باهاش ميره هم دل من و يه گردان آدم ديگه و گفت:
ـ تو قابلمه باز هم هست مادر. برو بكش بي زحمت.
ـ الهي من به فداي دست و پنجه ی شما. الهي درد و بلاتون درسته بخوره فرق سر همين شادمهر، الهي ...
شادمهر نيم خيز شده نذاشت ادامه ناز و قربونامو برم. تو پيچ آشپزخونه گم شدم و خواستم قدم تند كنم واسه رسيدن به اون خوشمزه ترين كه حرفاي مرموز با ولوم پايين جمعيشون قدم سستم كرد.
شادمهر ـ سايه قبل شامي زنگ زد و گفت ذلشون كرده. يه فكري بردارين، پسرتون بد مدله داره ديوونه ميشه.
دستم چسبيد به قلب با ولوم بالا تو گوشم ضرب گرفته. تو اين زمونه از اون همه چي تمومه تو چشم بقيه كه خبري نبود.
مامان شهره ـ حقشه، تا باشه واسه من از اين غلطای اضافه نكنه.
بابا مهدي ـ به ما هيچ ارتباطي نداره. دو سالي هست من پسري ندارم. از همون وقتي كه ترانه رو ...
شادمهر ـ ترانه رو چي؟ چرا هيچ كدوم نميگين كه چرا ترانه ازش جدا شد؟ ترانه اهل دل كندن و دل بريدن نبود.
مامان شهره ـ بچم خانومه. اون وقتش هم اگه فاروق خان و خاتون و من و مهدي مجبورش نمي كرديم، شايد پای همه كثافت كارياي اين ظالم هيچي ندار واميستاد. بچم ترانه پرپر شد. حالا بكشه. خدا تقاص ترانمو ازش بگيره. آه يتيم زودتر مي گيره.
شادمهر ـ بچتونه. ترانه گذشته، شما هم بگذرين. عينهو خر تو گل گيره، شما بزرگي كنين.
بابا مهدي ـ يه زماني بزرگي مي كنم كه ترانه تو چشام زل بزنه و بگه ازش گذشته. از همه ظلمايي كه به حقش كرده گذشته.
من گذشتم. هم از خودش، هم از بودنش.
شادي ـ سايه چه كاره س؟ كمكش مي كنه.
شادمهر ـ يكي بايد مواظب سايه باشه.
بابا مهدي ـ باز دو بار تو روت خنديدم شير شدي پشت سر دختر من حرف زدي؟
شادمهر ـ نوبرشو آوردن با اين دخترشون.
romangram.com | @romangram_com