#بیراهه_ای_در_آفتاب_پارت_139
چند سال است كه دورادور مي شناسمت و بعد از يك سال و چند ماهي كه در گوش يكديگر نجواي عشق كرديم ، آرزويم اين بود تو را هر آنچه دلم مي گويد و مي خواهد ، خطاب كنم . اما افسوس ...
بعد از آن تلفن لعنتي كه قصدم نبود كار به اينجا بكشد ، چه حرفا زديم و چه درددل ها كرديم به قول پژمان بختياري :
اين مانده به يادم كه در اين عمر سبك سير
چيزي كه از آن ياد توان كرد نديدم
چون مردمك ديده در اين خانه دلتنگ
يك عمر دويديم و به جايي نرسيديم
افسوس كه نه ميوه به دست آمد و نه گل
چندان كه از اين شاخه بدان شاخه پريديم
romangram.com | @romangram_com