رمان آدم میشوم اگر تو حوای من باشی

#آدم_میشوم_اگر_تو_حوای_من_باشی_پارت_800

_مرسی جانان جون منم النازم!
لبخندم رو پررنگ تر کردم و دستمو از دستش خارج کردم.سهیل بزور نگاه ازم گرفت و به پشت سرم چشم دوخت.با دیدن بابک لبخند
گرمی زد و قدمی به سمتش برداشت.
*
نیم ساعتی از شروع این مجلس لعنتی گذشته بود!گوشه ای نشسته بودم و خودم رو مشروب سرگرم کرده بودم،اما حواسم بود که زیاده
روی نکنم!میدونستم که بی جنبه ام و ممکنه دسته گلی این وسط اب بدم!پا رو پا انداختم و به جمعیتی که مشغول رقصیدن بودن زل
زدم.رقص که نمیشد گفت!بیشتر توهم میلولیدن!پوزخندی زدم و سر چرخوندم که با سهیل چشم تو چشم شدم.با یه حالت خاص زل زده
بود بهم!تکلیف این پسر با خودشم مشخص نیستا!پوزخندی زدم و با حرص جرعه دیگه ای از جام شرابم نوشیدم
_زیاد نخور کوچولو!
با شنیدن صدای بابک درست از کنارم پوفی کشیدم و پلکامو روهم فشردم من اگه نخوام این دور و بر من افتابی شه باید کیو ببینم
دقیقا؟!!دستام دور جام شرابم سفت شد و با اخم بهش نگاه کردم با فاصله کمی ازم نشست و گفت:
_ضایع رفتار نکن تو که نمیخوای این نامزدی بهم بخوره؟!!
متعجب گفتم:
_چرا باید همچین چیزی بخوام؟!
همونطوری که نامحسوس بهم نزدیکتر میشد گفت:
_ینفر رفته به الناز گفته تو همون عشق قدیمی سهیل هستی!
چشمام گنده شد با بهت گفتم:
_مگه نمیدونست!
جام شرابم رو از دستم گرفت و یه نفس سر کشید.با زبونش دور لبش رو تمیز کرد و گفت:
_نه!عصبیه سهیل احمق هم همش نگاهش رو توئه باید یجوری رفتار کنی که حتی یک درصدم این جشن بهم نخوره!
پوزخندی زدم و گفتم:
_شروع زندگی ای که با دروغ باشه بهتره شروع نشده تموم شه!
اخم غلیظی کرد و گفت:

romangram.com | @romangram_com