#آدم_میشوم_اگر_تو_حوای_من_باشی_پارت_781
_میشه بپرسم کجا داریم میریم؟!!!
بازم بدون اینکه نگاهم کنه گفت:
_یجایی که بشه صحبت کرد.*
کل مسیر تو سکوت سپری شد،نه من حرفی میزدم نه بابک.با توقف ماشین حواسم جمع شد و پیاده شدم.پشت سرم از ماشین پیاده شد و
اشاره کرد وارد باغ بشم.وارد رستوران مدل سنتی شدیم.مشابه این مدلو تو امریکا دیده بودم،رستوران ایرانی!رو یکی از تخته های
چوبیش نشستیم و بی حرف به ادمایی که اونجا بودن خیره شدم
_خب اوردمت اینجا که یچیزی بهت بگم.
با بلند شدن صدای بابک سرمو به سمتش چرخوندم و با ابرویی بالا پریده گفتم:
_خب بگو میشنوم.
مشخص بود خیلی کلافس چنگی به موهاش زد و گفت:
_نمیدونم افکار مادرمن چرا انقدر قدیمیه!گیر داده که باید بیام خواستگاریت!نمیفهمه که من تمایلی به ازدواج ندارم!تهدیدم کرده که باید
ازت خواستگاری کنم!جدا از اون من به دختری دوست دختر دوستم باشه نمیتونم نظر داشته باشم!
با چشمایی گشاد شده زل زدم به بابک بعد از چند ثانیه که جملشو تجزیه تحلیل کردم پقی زدم زیر خنده و بریده بریده گفتم:
_عجب!
چشم غره ای سمتم رفت و گفت:
_ازت میخوام مستقیما به مامانم بگی که با سهیل دوستی و قصدتون ازدواجه!
پا رو پا انداختم و گفتم:
_من با سهیل بهم زدم!
چشماشو تو حدقه چرخوند و گفت:
_برام مهم نیست،فقط به مامانم بگو که منو نمیخوای!
نیشخندی زدم و با اعتماد بنفس گفتم:
_نمیگفتی هم دقیقا عین جملات تورو به مامانت تحویل میدادم!
سرشو اورد جلوتر و گفت:
romangram.com | @romangram_com