رمان آدم میشوم اگر تو حوای من باشی

#آدم_میشوم_اگر_تو_حوای_من_باشی_پارت_777

چند مدتی ازمن دورشه،ببینه میتونه دووم بیاره؟ببینه میتونه خودشو کنترل کنه و قلبا دلش رابطه با دختری رو نخواد و درست این
تصمیمش یکی شد با اون اتفاقی که واسه مادرش افتاد از یه طرف من بهش فشار میاوردم از یه طرف خانوادش،این شد که رفت و من
موندم و یه عشق ناکام.
دست مامان رو فشردم و پربغض گفتم:
_سخت بود مامان؟!
صداش میلرزید لرزون گفت:
_حتی نمیتونی تصورکنی تا چه حد من داغون بودم،از یه سوراخ دوبار نیش خورده بودم داغون بودم داغون تر شدم ازخودم و سست
ارادگیم متنفر بودم.
بوسه ای رو دستای مامان کاشتم و گفتم:
_اگه برگردی به عقب حاضری دوباره این سختیارو بکشی؟!اینکه از بابا جدا شی و بسپاریش دست مها؟!
نگاه عمیقی بهم انداخت ضربه ای به بینیم زد و گفت:
_نمیدونم اگه اندازه الانم عاشقش باشم و وابستش باشم نه...عشق الا ِن منو ازاد به ارامش تبدیل شده،ارامشی که اگه یکیمون نباشه اونیکی نمیتونه دوام بیاره.
لب برچیدم و گفتم:
_پس ماچی؟!
مامان تاخواست چیزی بگه در باز شد و بابا وارد شد..
*
با اومدن بابا ادامه حرف منو بابا نصفه موند بابا لبخند جذابی به روی مامان زد و گفت:
_بالاخره به ارزوت رسیدی؟!
مثل علامت سوال به مامان زل زدم،ولی انگار مامان خیلی خوب فهمید منظور بابا چیه لبخندی زد و گفت:
_اره،احساس سبکی میکنم،هرچند هنوز کامل نشده اما باز احساس خوبی دارم.
حس میکردم یه موجود اضافی وسط صحبت کردنشونم!بابا حرکت کرد سمتمون و کنارم رو تخت نشست و این بار منو مخاطب جمله
اش قرار داد:_دفتر خاطرات مامانت رو تا کجا خوندی؟!
تازه فهمیدم که داشتن راجب به چی صحبت میکردن...نگاهی به مامان انداختم که با باز و بسته کردن پلکاش اجازه داد بگم لبمو بین

romangram.com | @romangram_com