#آدم_میشوم_اگر_تو_حوای_من_باشی_پارت_758
_ولی من ندارم!
صدام تو گوش خودم منعکس شد...بهت برای یلحظش بود با ناباوری زل زد بهم...دهنش باز مونده بود و زل زده بود به منی که از شدت
هیجان تمام هیکلم به لرزه افتاده بود...من چی گفتم؟!دوستش ندارم!واقعا نداشتم!همونطوری سرجاش خشک شده بود!خم شدم و کاپشنمو
از دسته مبل برداشتم و پوشیدمکش موهامو سفت کردم و با صدای ارومی گفتم:_من..من برم خداحافظ سهیل!
هیچ عکس العملی از خودش نشون نداد و هنوز خیره بود به جایی که ایستاده بودم!حرکت کردم سمت در و بازش کردم لحظه اخر نگاهی
بهش انداختم این بار سرش چرخیده بود سمت من لحظه ای دلم براش سوخت! تموم خاطرات و لحظه های خوبی که باهم داشتیم اومده
بود جلوی چشمام سهیل خوب بود! همیشه پشتم بود همیشه تکیه گاهم بود!قبل از اینکه منصرف شم و بدوام تو بغلش درو محکم بستم و با
پاهایی لرزون حرکت کردم سمت اسانسور.
***
لباس صورتی کوتاهمو پوشیده بودم و با استرس تو خونه قدم میزدم بابا و اراد رفته بودن مامانو بیارن خونه با صدای زنگ در دوییدم
سمت در و با هول بازش کردم سمیه خانوم با اسفندی نزدیک شد اول نگاهم به بابا افتاد چشمامو بازی دادم و به دستای بابا خیره شدم که
روی ویلچر مامان قرار داشت نگاهمو اوردم پایین تر و به مامان خیره شدم!چشماش بی روح بود و خیره شده بود به روبه رو! حتی بهم
نگاه نکرد!زانو زدم و با گریه گفتم:
_مامان!
نگاهش چرخید رو من...خودمو پرت کردم تو اغوشش و سرمو گذاشتم رو پاهاش،میدونستم میتونه حرف بزنه اما نمیزد!بابا اروم خندید
و گفت:
_دختر لوس بابا بلند شو ببینم اشکاشو نگاه!
میون گریه هام خندیدم و از جام بلند شدم...وارد خونه شدن...چشمای مامان روی وسایل خونه میچرخید بابا خم شد و بوسه ای رو گونه
مامان کاشت زیرگوشش گفت:
_اتاق میری خانومم؟!
مامان محزون خیره شد بهش و لباشو بهم فشرد و بازم سکوت کرد بابا زیرلب چشمی گفت و مسیر اشپزخونه رو در پیش گرفت انگار
از نگاهش خوند که چی میخواد!دوباره چشمه اشکام جوشید و خیره شدم به مامان اراد اومد کنارم و با صدای ناراحتی گفت:
_گریه نکن جانان اروم باش.
romangram.com | @romangram_com