#آدم_میشوم_اگر_تو_حوای_من_باشی_پارت_756
روی تاپ سفید رنگم از خونه زدم بیرون. دستامو تو جیب کاپشنم فرو بردم و تو پیاده رو مشغول قدم زدن شدم،تو این مدت زیاد نرفته
بودم عیادت مامان! من نمیخواستم مامانمو شکسته ببینم! مامان من باید همیشه تو اوج باشه!با صدای زنگ گوشیم بدون اینکه به
مخاطبش نگاهی بندازم برش داشتم:
_جانان...
صدای مست و لحن کشیده سهیل ترس بدی انداخت تو دلم با اخم شدیدی گفتم:
_مگه نگفتم شمارمو پاک کن؟!
با سرخوشی خندید وگفت:
_بیا پیشم خانوم خوشگله بیا یکم حال کنیم مثل قبل گور بابای همه چی!
پوزخندی زدم و گفتم:
_فکر کردی هنوزم مثل قبل احمقم؟!
با جدیت گفت:
_بیا اینجا جانان فکرکنم منو به خوبی بشناسی! پس به نفعته بیای!
بعد بدون اینکه منتظر عکس العملی از جانب من باشه قطع کرد!پوست لبمو جوییدم و به صفحه گوشیم زل زدم از تصور سهیل انگار
همه وجودم گرم شد!درسته برام تکراری شده ، درسته حسی بهش نداشتم اما....با تو یه تصمیم انی دستمو جلوی تاکسی تکون دادم و
ادرس خونه سهیلو دادم استرس داشتم ولی مطمئن بودم که سهیل هیچوقت کاری باهام نداره سهیل مثل موم تو دستم بود تا وقتی که باهاش
راه بیام و حرف از جدایی نزنم!روبه روی اپارتمانش پیاده شدم و زنگ درو فشردم با باز شدن در هیکل ورزشکاریش نمایان شد اخمعمیقی رو چهره اش بود،با دیدنم کمی گره از اخماش باز شد و از جلوی در رفت کنار تا وارد شم...ابرویی بالا انداختم و وارد
شدم،مستقیم حرکت کردم سمت کاناپه و نشستم روش.اومد کنارم و خیلی عادی خم شد و گوشه لبمو بوسید کنار گوشم گفت:
_چخبر؟!
کمی از خودم دورش کردم و گفتم:
_بی خبر تو چخبر؟!
بی پروا نزدیکم شد و گفت:
_منم بیخبر.
تام زنگ زد گفت فردا جشن تولدشه،باهم میریم دیگه درسته؟!متفکر گفتم:
romangram.com | @romangram_com