#آدم_میشوم_اگر_تو_حوای_من_باشی_پارت_747
لبخندی زد و گفت:
_خوبه!
*
باورم نمیکردم بچه ام....دخترم! دختری که اینهمه منو حوا منتظرش بودیم مرده!موهامو از بیخ کشیدم و با صدای خسته ای گفتم:
_وای خدای من...یعنی بچمون مرد....!
دکتر متعجب گفت:
_فقط دخترتون متاسفانه مرده بدنیا اومد اما پسرتون سالم سالمه!
چشمام از شنیدن جمله اش گنده شد!متعجب گفتم:
_چی؟مگه دوقلو بود؟!!!
این بار اون متعجب گفت:
_بله دیگه من به خانومتون تو اخرین باری که اومده بود سونو گفته بودم!
با ناباوری گفتم:
_اما من نمیدونستم!...
خنده ارومی کرد و درحالی که از کنارم میگذشت گفت:
_حتما حکمتی تو این کار بوده....
نگاهمو به در اتاق عمل دوختم...بعد از چند دقیقه در باز شد و تخت کوچیکی ازش خارج شد،مبهوت حرکت کردم سمت تختی که
موجودی کوچولو توش خواب بود...باورم نمیشد این جسم کوچیک پسر من باشه!اروم خندیدم و لبه تختو گرفتم پرستار با لبخندی بهم
تبریک گفت ولی انگار من تو این دنیا سیر نمیکردم!این موجود ظریف و خواستنی حاصل عشق منو حوا بود...تخت از کنارم گذشت اما
من هنوز به جای خالیش چشم دوخته بودم!بعداز چند دقیقه تختی که حوا روش بیهوش بود از اتاق عمل خارج شد...با دیدنش انگار خون
تو رگام تزریق شد!دوییدم سمت تخت...اول از همه چشمش افتاد به شکمی که دیگه برامده نبود!دیگه خبری از اون شکم قلمبه و برامده
نبود!صورتش رنگ پریده بود لباش کبود شده بود...با تختش حرکت کردم اروم بوسه ای رو دستای بی جونش کاشتم میدونستم خیلی درد
کشیده...واقعا نمیدونستم برای جبران اینهمه دردی که متحمل شده باید چیکار کنم!..حوای من فرشته بود...فرشته ای که از خوش شانسیم
خدا برام فرستاده بود لبخند ارامش بخشی زدم و دستمو گذاشتم رو قلبم
romangram.com | @romangram_com