#آدم_میشوم_اگر_تو_حوای_من_باشی_پارت_740
لبخندی مصنوعی زدم و گفتم:
_نه بابایی ، جایی میری؟
بعد به کتش که تو دستش بود اشاره کردم.کتش رو پوشید و بی حوصله گفت:
_میرم بیمارستان،بعدش میرم شرکت،خواستم بپرسم توام میای بیمارستان؟
تا خواستم حرفی بزنم صدای سمیه خانوم از پشت سر بابا بلند شد:
_اقا میشه منم بیام به حوا خانوم سر بزنم؟بابا با احترام کمی سر خم کرد و گفت:
_حتما.
از جام بلند شدم و گفتم:
_بابا من یکم کار دارم،فردا خودم میرم به مامان سر میزنم.
سری تکون داد و بعد از خداحافظی کوتاهی، با سمیه خانوم از خونه زدن بیرون.به محض خروجشون ارایش مختصری کردم و حاضر
شدم،باید میرفتم پیش سهیل...بزور جای پارکی پیدا کردم و پاک کردم؛حرکت کردم سمت اپارتمانشو با کلیدی که دستم بود درو باز
کردم.وارد واحدش شدم و نگاهی به لباساش انداختم که هرکدوم سمتی ولو بود.صداش از اتاقش میومد؛داشت بلند بلند با کسی بحث
میکرد.یهویی در اتاقشو باز کردم و وارد شدم.ترسیده برگشت سمت در که با من روبه رو شد!با نیم تنه برهنه رو مبل نشسته بود و
گوشی دم گوشش بود.با دیدنم گره از اخماش باز شد و از جاش بلند شد،باگفتن بعدا بهت زنگ میزنم گوشیشو قطع کرد.اومد رو به روم و
قبل از اینکه بخوام کاری کنم بازوهامو گرفت و سفت به اغوشم کشید تقلا کردم تا از اغوشش بیرون بیام ،دستاش شل شد و زیر گوشم
گفت:
_جا ِن جانا ِن منی!
پوزخندی زدم و دست بردم سمت کیفم...حلقه ای که برام خریده بود رو پرت کردم تو صورتش و با سرد ترین لحن ممکن گفتم:
_دیگه بهم زنگ نزن؛دیگه پیگیرم نباش!نمیخوام ببینمت! خداحافظ!
خشک شده خیره شده بود بهم...قبل از اینکه به خودش بیاد دوییدم سمت در و از واحدش زدم بیرون.درسته زمانی سهیل انتخاب من بود
ولی نمیدونم این اخلاق گند من چی بود که زود از ادما خسته میشدم!رابطه ام با سهیل نسبت به دوست پسرای قبلیم خیلی بهتر بود اما من
ادم تنوع طلبی بودم!بخصوص اینکه سهیل با این تهدیدش بدجوری دلخورم کرده بود اون حق نداشت تهدیدم کنه...حق نداشت ...!
*
romangram.com | @romangram_com