رمان آدم میشوم اگر تو حوای من باشی

#آدم_میشوم_اگر_تو_حوای_من_باشی_پارت_735

ِر
با خودش غرق شده بود...
زیرلب اهنگی رو زمزمه کردم:
_هرگز به تو نرسد ماه بلندم..
چه باشی و چه نباشی!
*
مشغول خورد کردن سیب زمینی بودم که با حلقه شدن دستی دور کمرم به معنای واقعی گرخیدم!جیغ خفیفی کشیدم و برگشتم عقب،ازاد
دستاشو برد بالا و با تعجب گفت:
_نترس عزیزم منم!
چاقو رو گذاشتم رو سینک و دستمو گذاشتم رو قلبم،چشم غره ای براش رفتم و با تشر گفتم:
_قلبم ریخت!
کیسه های خریدی که دستش بود رو گذاشت کنار و دوباره نزدیکم شد،رو موهامو بوسید و زیرگوشم گفت:
_خوبی؟چخبر
کمی از خودم دورش کردم و دوباره مشغول کارم شدم،زیرلب گفتم:
_مثل همیشه.
کتش رو از تنش در اورد و گفت:
_کسی از ایران بهت زنگ نزد؟دست از کار کشیدم و دوباره چرخیدم طرفش،با موشکافی گفتم:
_نه! چطور مگه؟!
با خنده گفت:
_همینطوری پرسیدم عزیزم چرا حساس میشی!
نگاه دقیق تری به چشماش انداختم تا از صحت جمله ای که گفت مطلع بشم.حرکت کرد سمت اتاقش و همونطوری گفت:
_اخرش برام جریان زندگی اقای مفاخر رو تعریف نکردیا! زود بدو بیا امشب باید همشو برام بگی..
با شنیدن اسم اقای مفاخر یاد مامانم افتادم دلم میخواست پرواز کنم و برم سر خاکش...اهی کشیدم و دستامو شستم،سیب زمینیارو ریختم تو

romangram.com | @romangram_com