#آدم_میشوم_اگر_تو_حوای_من_باشی_پارت_731
سرشو انداخت پایین و تشکری کرد.نسیم با شرمندگی اشاره ای به میز کناریمون کرد و گفت:
_حوا جان ببخش سرپا نگهت داشتیم خسته شدی بشین عزیزم زیاد نباید سرپا بمونی امروز تو باشگاه خسته شدی.
واقعا ممنون نسیم بودم که یاداوری کرد چون واقعا حس میکردم کمرم در حال نصف شدنه!ازاد کمکم کرد برم سمت میز و صندلی رو
برام بیرون کشید، خودشم کنارم نشست.نسیم و رضا عذر خواهی کردن و ربتن به بقیه مهمونا برسن،اما نازیلا اومد کنارمون
نشست.دست ازاد از زیر میز نشست رو رون پام.از روی پیراهن بلندم رونم رو نوازش کرد.گرم صحبت با نازیلا بودیم در مورد کار و
درس و زندگی البته من بیشتر نظاره گر بحثشون بودمدست ازاد همچنان رو رونم در حال نوسان بود،پیراهنم اجازه نمیداد دستش جاهای
دیگه پیشروی کنه!کمی خودم رو جابه جا کردم تا دستش رو از رو پام برداره اما با این کارم فشاری به رونم وارد کرد و به نوازشش
ادامه داد.با صدای سلام مردی سرم اتوماتیک وار چرخید همون طرف.اولین چیزی که به چشمم خورد یه جفت چشم ابی رنگ و بی
نهایت هیز بود.*
نسبت به نگاه اون مرد چشم ابی اصلا حس خوبی نداشتم،خم شد و بوسه ای کوتاه رو لبای نازیلا کاشت و کنارش نشست.احوالپرسی
کوتاهی باهاش کردیم و نازیلا اون مرد رو نامزدش معرفی کرد دست ازاد همچنان ازادانه رو رونم حرکت میکرد و هرزگاهی حرکت
دستش رو تند تر میکرد نوازشش تقریبا دیگه به یه حرکت دست خشن تبدیل شده بود،لب گزیدم و سعی کردم به حرکت دستش توجهی
نکنم! از طرفی نازیلا و نامزدش هم مثل عقاب جلومون نشسته بودن و نمیتونستم چیزی به ازاد بگم!با پام ضربه ای به پاهاش زدم تا به
خودش بیاد ولی بیخیال ادامه داد!دستمو گذاشتم رو دستش و فشار دادم دستشو.گرمای دستش درست برعکس دستای یخ زده ام بود با
حرص زیر لب گفتم:
_ازاد!
امشب یکی از همون شب هایی بود که رگ شیطنتش زده بود بالا!اصلا نمیفهمیدم جشن داره چجوری پیش میره!فقط تمام فکر و ذهنم
پیش گرمای تنش بود که خیلی وقت بود لمسم نکرده بود!شام سرو شد و موقع شام هم ازاد لحظه ای دست از اذیت کردن من
برنداشت!توجهی به غذایی که داشتم میخوردم نداشتم!بهتره بگم اصلا نمیفهمیدم چی دارم میخورم!بعداز سرو شام یکی از دوستای ازاد
صداش زد و ازاد به ناچار از جاش بلند شد سرم رو انداختم پایین و خودم رو با گوشیم سرگرم کردم،با حس سایه ای که افتاد رو پاهام
سرمو بلند کردم،نگاهم به همون مرد چشم رنگی افتاد.کنارم رو صندلی ازاد جای گرفت و گفت:
_چرا تنهایی بانو؟!
سرسنگین گفتم:
romangram.com | @romangram_com