#آدم_میشوم_اگر_تو_حوای_من_باشی_پارت_718
_اره عزیزم.
رو صندلی نشست و تیغ رو گرفت سمتم.رو پاش نشستم و تیغو از دستش گرفتم زل زده بود بهم و چشم ازم برنمیداشت با اعتراض
گفتم:
_اینجوری حواسم پرت میشه!
اروم خندید ، و گفت:
_اون جعبه قرمزه چی بود که چند روز پیش ازم مخفی کردی؟
با شنیدن این حرفش تیغ تو دستم لرزید و زخم کوچیکی رو صورتش ایجاد گرفت اخی گفت ،سریع تیغ رو ول کردم و گفتم:
_وای ببخشید یهو دستم ول شد
دستمال کاغذی رو برداشتم و مشغول پاک کردن زخم کوچیکش شدم. زیر لب گفت:
_مهم نیست،جواب منو بده!
با خونسردی گفتم:
_کادوی عروسیمونه بعدشم من ازت مخفی نکردم!
دستش نشست رو کمرم و گفت:
_از طرف کی؟کادو کی انقدر مهم بوده که تو با خودت اوردی شمال؟
اخمی کردم و گفتم:
_اوردنش به شمال اتفاقی شد!
ابرویی بالا انداخت و گفت:
_خب،میگفتی! کی بهت داده؟بالاخره که باید بهش میگفتم!نمیتونستم ازش پنهون کنم که!بدون مکث گفتم:
_اقای مفاخر!
با شنیدن اسم اقای مفاخر اخماش شدید رفت توهم کمرم رو تو دستش فشرد و گفت:
_من چرا ندیدمش تو عروسی؟
طره ای از موهاش رو که تو صورتش ریخته بود زدم کنار و سعی کردم با روش های زنانه حواسش رو پرت کنم...دلم میخواست بعد
خوندن اون نامه ها همهی قضایا رو براش تعریف کنم...نه الان!کمی خودمو رو پاش بالا پایین کردم و قفسه سینه ام رو به قفسه سینه اش
romangram.com | @romangram_com