#آدم_میشوم_اگر_تو_حوای_من_باشی_پارت_710
_برو از باران کفش زاپاسم و کیف لوازم ارایششو بگیر بیار این گندی که زدی رو باید درست کنم.
چشم کشیده ای گفت و حرکت کرد سمت جایگاهمون.با رفتن ازاد ترسی وجودم رو در بر گرفت!نفس عمیقی کشیدم و به پایین خیره شدم
با صدای خش خش لباسی به هوای اینکه ازاده با ذوق سر بلند کردم که نگاهم به پسر غریبه ای افتاد با دیدنم با تعجب بهم خیره شد و
گفت:
_عروس خانوم!شما اینجا چیکار میکنین!
حس میکردم صدام میلرزه اما با نهایت خونسردیم تو اون لحظه گفتم:
_چطور مگه؟شما خودتون اینجا چیکار میکنید!
قدمی بهم نزدیک شد و گفت:
_من؟خب اومدم هوا خوری!
اخمی کردم و کمی عقب تر رفتم اما به درخت پشت سرم برخورد کردم انگار متوجه این عکسلمعلم شد چون اروم خندید و گفت:
_همیشه سلیقه ازاد خوب بوده.
اخمم غلیظ تر شد قدمی به سمت عقب برداشت و گفت:
_باشه باشه جبهه نگیر حوصله دعوا با ازاد رو ندارم!من رفتم اما بدون که سلیقش خوب بوده!
بعد بلند خندید و ازم دور شد همونجوری که با اخم رفتنش رو دنبال میکردم زیرلب دیوونه ای گفتم و به اطرافم خیره شدم بعد از حدود
ده دقیقه معطلی نگاهم به ازاد افتاد که داشت با لبخند عمیقی بهم نزدیک میشد دست به کمر ایستادم و گفتم:
_چرا انقدر دیر کردی!
کیف لوازم ارایش رو داد دستم و گفت:
_این باران گیر سه پیچ داده بود که باهام بیاد ببینتت منم گفتم اگه بیارمش جیغ جیغ میکنی بزور پیچوندمش.
همونجوری که رژ لبی همرنگ رژلب قبلیم از کیف در میاوردم گفتم:
_در عجبم چطور عقلت رسید که نیاریش!اخمی کرد و گفت:
_داشتیم خانوم؟!
از اینه کوچیکی لبام رو نگاه کردم و گفتم:
_همینه که هست!
romangram.com | @romangram_com